21 tm 22 september: Granite Gorge and Wallaby


21-9

Ik heb goed nieuws. Wij zitten in vakantiemodus!! Nu pas ? We zaten er al in tijdje in maar inmiddels hebben we echt geen idee meer wat voor dag het nu is, welke datum.  S’ochtends samen bedenken dat het donderdag is en dan s’middags het alweer vergeten zijn. Heerlijk.

Gisterenavond had Gerard het al opgemerkt dat de autoband links voor zacht was. En s’ochtends was de band helemaal plat. Na het ontbijtje moesten we even een bandje wisselen. Dit ging probleemloos. Het is een ‘grappig’ systeem van de reserve band. De band hangt onder de auto aan de achterkant. En je moet hem vanuit de auto hem naar beneden laten zakken /vallen door een schroef eruit te halen. Klein rotwerkje maar is niet zwaar verder. Ik deed de band tevoorschijn toveren en Gerard het krikwerk :p.

Binnen een half uurtje waren we klaar.

We wilden graag hier nog een wandeling door bij Granite gorge, daar was het gisterenmiddag te warm voor. We wilden de zware tocht doen. Eerst even kusjes uitwisselen met Wallie

Via de gele route kom je bij de route. Er stond nog een waarschuwing. Pas op. Level 4. Zwaarste level. En wij hadden deze nog  niet gedaan afgelopen dagen. Totaal was het maar 1 km maar we hebben er bijna een uur over gedaan. We hebben echt moeten klimmen, zakken op handen en voeten. Onder rotsen door moeten kruipen. Het was fantastisch. Zonnetje brandde al goed. En ik zei tegen Gerard, dit vind ik echt leuk om te doen. Ook in Nederland als sportieve uitdaging. Ondertussen klim ik weer ergens op, draai om een grote rots, je kon niet zien wat aan de andere kant van de rots was en moment dat ik aan de andere kant ben. Bam. Een slang! Ik roepen naar Gerard. Slang slang. Maar ik maak nog wel eens grapjes dus hij geloofde mij niet direct. Maar ja hoor. Een slang. Zeker 1-1,5 meter lang. Wilde echt naar ons toe. Dus na het maken van een video wat Gerard waarschijnlijk terecht niet zo fijn vond, zijn we maar snel doorgelopen.

2 minuten laten kwamen we een spin tegen, groter dan mijn hand. En toen was ik even uit mijn comfortzone…. want soms moest je eerst zakken op je billen om langzaam ergens vanaf te glijden om op een andere rots te komen.

Het was echt een mooie wandeling.

Bijgekomen zijn we bij de Wallaby’s met het juiste voer.

Lief he !! Ze hebben echt een hoog knuffelgehalte en je mocht ze ook zo lekker kriebelen achter het oortje.

Eigenaar van de camping was gewoon top!!

Hij had diverse dieren om de toeristen en andere geïnteresseerden om hen kennis te geven over de dieren die hier voorkomen.

Skinken en slangen. En je mocht ze aanraken. Gerard staat hier met 1 van de skinken

Toen was het echt tijd om weg te gaan. Eigenlijk hadden we een flinke reisdag voor de boeg. Dit gingen we sowieso al niet redden. Dan het maar een beetje verdelen.

De route naar Mission beach was weer een snoepje. We reden ergens verkeerd, niet dramatisch maar het bracht ons naar een meer waar stond. Hier zijn Platypus. Ik riep direct. Vogelbekdier!!!! Gekeerd en daar wezen kijken.

Ok we moesten wel met een ranger er naar toe. Binnen 5 min zou de volgende groep vertrekken.  En raad eens. We waren de enige dus hadden een privetour. En we hebben ze gezien. Nog 1 van de big five (inmiddels big 15) gezien.  We kregen wat regels mee. Niet wijzen. Freaks them out. Blijven praten, ze zijn nieuwsgierig. Na 10 min liet de ranger ons met rust en mogen we zelf spotten. En we voelden ons een beetje idioterig want je moet blijven praten. Dus dan sta je daar. Kommm dan vogelbekdiertje. Wij zijn leukkkk. Kom dan. We moeten blijven praten. Kom dan.. hahaha beter hebben ze er geen microfoons opgehangen en was het een grapje ;). De dieren halen even goed adem en gaan dan weer rond de 45 sec onder water. Dus het is een beetje gokken waar ze naar boven komen.  Was een leuk uitstapje

Onderweg veel view points. Nog even in een ander deel van het regenwoud een wandeling gemaakt van 2,5 km. Mamu tropical skywalk in Wooroonooran national park. Daar zaten hele grote vliegen die staken. Super gemeen. Iedereen liep echt te wapperen en er waren heeeel veel vliegen. Dus wij hadden een motto. Blijven bewegen. We waren binnen no time weer terug. Bij een foto moment was het. Ok foto. En dooor. Nu een foto. Neee mental picture. En dooooor.

Uiteindelijk zijn we in Mission Beach aangekomen. We zitten op een prettige camping. 20 m van het strand vandaan en niet eens heel erg duur.

Snel zwemkleding aangetrokken en bij zonsondergang gezwommen. Er waren geen stingers of croco’s nog gezien laatste tijd dus we konden veilig zwemmen… hmmm. Water was heerlijk warm. Kopje onder. En weer door ??

22/9

Eigenlijk is het voor het blogje een saaie dag.

Hahaha we moesten wel vroeg vertrekken ivm vorige dag waar we niet de hoeveelheid kilometers hadden gemaakt die we wilden. En vandaag moesten we 500 kilometer rijden. Best flink dus. Maar de weg is niet vervelend. We stoppen af en toe bij een look out point (is goed geregeld allemaal door de staat), bij mooie strandjes. Lekker muziekje op. Flauw meezingen. Langs de snelweg hotdogs opwarmen. We vermaken ons prima.

Hadden klein beetje tegenslag. Er was een enorm ongeluk gebeurd waardoor de snelweg was afgesloten. Er was een camper bij betrokken. Gigantische ravage. Minimaal een uur vertraging heeft dat gegeven. En her en der wat  wegwerkzaamheden. We kwamen 16:00 in Airlie beach aan. En morgen gaan we iets leuks doen!! Daarom moesten we vandaag zoveel kilometers rijden. Ik ga nog niet zeggen wat we gaan doen. Maaaaar het is tof. We zitten op een big4 camping. Andere zaten al vol. Het is hoogseizoen hier. De kinderen hebben najaarsvakantie.  Big4 kan je zien als een landal park en zit door heel Australie en we hebben korting gekregen omdat we bij apollo onze camper huren. Wij houden liever van kleinschalige campings maar dit is ook even prima. Zoals op bijna elke camping zijn er keukens waar je samen met andere kampeerders gebruik kan maken van grillplaten en bbq’s. Wij hadden vandaag brocolli en wortels om op te bakken. Samen met gebakken aardp en een biefstuk om te delen. Onze buurman zei al direct dat hij kon zien dat we geen ozzies waren ??.

Oja Dit gebied is 23 mrt 2017 getroffen door cycloon Debbie. Gebied was erg aangedaan. Veel kapot en het gebied is nog aan het herstellen. Er waren 14 mensen overleden.

Er zitten mensen op de camping waar we mee gesproken hebben, die zitten hier omdat hun huis verwoest was en die wordt nu hersteld bv. Is niet voor te stellen hoe het hier was 6 maanden geleden :(.