Blog Costa Rica 2014


SAN JOSE

Gisteravond kwamen wij rond 8 uur aan in het Hotel Le Bergarc.

image

Het was zeer helder tijdens onze vlucht naar Atlanta. Op de foto is Zuid Oost Canada te zien.

Tijdsverschil met Nederland is 8 uur dus wij waren wel erg gaar. Nog heel even volgehouden, gedoucht en het reispakket wat wij van de chauffeur bij de airport hadden ontvangen even doorgenomen. Rond 10 uur naar bed (in Nederland rond 6 uur en waren we dus al 26 uur op) . Heerlijk geslapen en erg vroeg wakker. Maar dat geeft niet. Zo is het leven hier. Vroeg naar bed, vroeg opstaan. Op dit moment zitten we in hotel Le Bergerac in San José. Ontbijt was heerlijk. Niet voor te stellen lekkere koffie (of waren we daar gewoon erg aan toe). En een typisch Costaricaans ontbijt namelijk gallo pinto, rijst met bonen. Heerlijk vers fruit erbij. Misschien dat het de omgeving is,fluitende vogeltjes, vriendelijke mensen maar alles klopte. Het is in San José vandaag 26 graden en we zitten hier midden in het regen seizoen en zullen dagelijks wel regen krijgen. Dit zal echter tropisch zijn en snel voorbij (als het goed is 🙂 )

image image

Vervolgens werden wij om 9 uur opgehaald door dezelfde aardige chauffeur van gister voor een meet and greet met de lokale reisagent. Wij waren al enthousiast maar zijn nu superenthousiast. Wij hebben nog even de hele reis doorgenomen, tips gekregen. De reisgids ging stralen als ze het had over onze bestemmingen dus dat moet wel goedkomen. Vervolgens konden we met de chauffeur terug naar het hotel maar wij zijn gaan lopen naar avenida central. De hoofdstraat van San José.  Wel druk maar wel gezellig druk. Prachtige parkjes, mooie huizen maar ook huizen in verval.  Heel veel te zien  en veel indrukken. Als eerste zijn we naar de grote overdekte markt geweest. Wat groot. Je kijkt je ogen uit. Je ziet ook (voor onze gewoontes) gekke dingen. Zoals een kraam met rauwe kip, volgende kraam dierenwinkel. Vervolgens hebben we een eetgedeelte hier opgezocht om te lunchen. Lokaler kan het haast niet en het was een uitdaging om te bestellen.  Maar het was lekker!!

image

Na de heerlijke lunch zijn wij doorgegaan naar het Museo del Oro precolombino, een ondergronds omgekeerde pyramide gebouw. Paar verdiepingen met hele gave schilderijen van José Miguel Rojas. Voor ons doen, hebben we er best lang naar gekeken :). Er zaten een paar duistere exemplaren tussen.. (Voor de liefhebber, we hebben ze uiteraard op de foto gezet). Vervolgens ook een gedeelte over het leven van de originele bewoners van CR (indianen) en over hun gewoontes, rituelen etc. Heel erg leuk en gelukkig overal ook Engelse beschrijvingen.

imageimageimageimage

imageimage

Tortuguero

Eerst wat je moet weten over de Costaricanen is dat het een trots volk is. Ze werken hard, ze zijn op tijd en ze zijn trots op hun land. Zoals ze allemaal zelf vertellen ‘ja op de kleuterschool leerden we al hoe om te gaan met ons natuur, cultuur en afval’. Hun enthousiasme werkt aanstekelijk en je voelt hun trotsheid mee. Trots dat ze zoveel nationale parken hebben. Trots dat ze goed zorgen voor hun natuur en je doet maar graag mee aan een land dat wel heel erg hard werkt voor hun recycling. Costa Rica wil namelijk voor 2021 het eerste CO2 neutrale land zijn.

Vandaag werden we heel vroeg opgehaald om naar onze volgende bestemming te gaan. Namelijk Tortuguero. Het bijzondere aan dit stukje Costa Rica is dat je er niet met de auto kan komen. Eerst hebben we 2,5 uur in de bus gezeten met een groep en een leuke reisleider. Lees ‘zo’n enthousiaste Costaricaan’. Hij vertelde over , nou ja, alles wat met Costa Rica te maken had. Het was een gave route. Meerdere actieve vulkanen gezien. Fantastisch groen landschap.

Vervolgens gingen we ergens ontbijten. Weer heel erg lokaal, lekker een warme maaltijd. Iets met rijst en bonen. Hoe vaak zal ik dit gaan schrijven ;). Vervolgens konden we daar even rondkijken en wat hebben we gezien. EEN LUIAARD. Zoooo ontzettend schattig. Ik mag van Gerard helaas geen derde huisdier maar anders… ;).

Vervolgens hop naar de boot. Ongeveer 1,5 uur varen. Onderweg komen we een krokodil van 3 meter tegen. En iets verderop een baby krokodil ( hier was niks schattigs aan 😉 ). Ook hier krijgen we uitgebreid uitleg over verschil van krokodillen en kaaimannen. Leuk om te weten maar vervolgens zit ik zo te staren naar het water dat ik schrik van een boomstam met stekels 😉 hahaha. Te grappig. Vervolgens wordt er hard geroepen Jesus Christ. De Spaanse mensen Gesuuuus . OK. En wat zien we daar. Een prachtige felgroene salamander. Genaamd. Jesus Christ Lizard. Bijzonder..

Hierna komen we aan bij ons hotel. Hier meren we aan en iedereen heeft eigen lodges. Erg leuk want ze hebben geen ramen hier, wel horren. Echt in de natuur dus (met WiFi) .

Oh kennen jullie het verhaal al van die twee Nederlanders die spinnen niet al te tof vinden. Ze zijn groot
dik en eng… Maar we houden van een uitdaging dus probeer ze goed op te foto te zetten. Ze lijken dan echter niet zo groot.

Na een uitgebreide lunch (je kan wel raden wat;) ) zijn we met de boot naar Tortuguero village gegaan. Klein dorpje met toch veel winkeltjes etc. Wij waren toch enigszins verbaasd. Tortuguero staat bekend om de schildpadden. Verschillende momenten van het jaar komen verschillende soorten schildpadden hier eitjes leggen. Eerst zijn we naar de schildpaddenmuseum geweest. Klein en interessant maar je hebt het wel snel gezien. Op dit moment zijn de groene schildpadden actief. Wat erg leuk was, is dat we een baby schildpadje tegen zijn gekomen. Hij was een beetje verdwaald, hij liep de verkeerde kant op. Dus ik heb iemand van de organisatie erbij gehaald en samen met een groep Duitsers…… hebben we hem/haar naar de zee gebracht. Bijzonder dat zo’n grote zeegolf zo’n ukkie meeneemt en dat hij het moet overleven. Helaas doet een groot deel van de groep dat ook niet. Hier in de zee zitten ook haaien die ze zien als een smakelijke amuse maar deze is half gered door mij dus dat moet wel goed komen.

Terug naar de lodge. Er zitten hier 2 soorten apen hoog in de boomtoppen te spelen. Eerst hadden we ze helemaal niet opgemerkt. Maar uiteindelijk hoorde we wat brullen en elke keer als we kijken dan zien we wel een aap. De spikermonkeys maken geen geluid. Deze zijn bruin en groot. En de howlermonkeys zijn de brulapen. Deze zijn zwart.

Verder is het hier 30 graden. We hebben alleen maar een paar kleine druppeltjes regen gehad. En het voelt hier ook echt aan als een regenwoud. Ik ben benieuwd hoe het slapen hier gaat zonder ramen in de jungle…

Eerst gaan we vanavond nog een excursie doen. We gaan in het donker op zoek naar schildpadden die eitjes leggen. Duurt 2 uurtjes. Ik ben benieuwd. Tijd is nog niet bekend. Kan om 20:00 zijn of om 22:00. Ik hoop om 20:00 want wij gaan morgen vroeg om 05:45 alleen met een gids op pad. Met z’n 3en in een kano op zoek naar kaaimannen etc.

P1080249-1.JPG

P1080258.JPG

P1080217.JPG

P1080220.JPG

P1080303.JPG

P1080296.JPG

P1080297.JPG

P1080294.JPG

P1080373.JPG

P1080597.JPG

P1080360.JPG

P1080593.JPG

P1080583.JPG

P1080496.JPG

P1080548.JPG

P1080385.JPG

Tortuguero deel 2

Laten we het verhaaltje beginnen met de spannende afsluiting van gister. Het was een donkere donkere avond. 7 rovers zaten om t vuur. ;). Het was inderdaad een donkere avond. Rond het avondeten begon het te stortregenen en zo ook tijdens de schildpaddentocht. Eerst met een bootje naar Tortuguero village, daar geld betalen om op het strand te mogen met een guide. Vervolgens moet je naar een locatie waar iemand zit die contact heeft met de spotters. Na een tijdje krijg je toestemming om echt naar het strand te gaan , naar een bepaalde locatie (als je afwijkt, dan wordt de vergunning van de guide ingetrokken). 10 jaar geleden was dit anders, de toeristen en de lokale mensen konden gewoon rondlopen , daar waar ze wilden. Maar ze merkten al snel dat er minder schildpadden eieren kwamen leggen. De regels zijn nu. Van 06:00 tot 18:00 mag je vrij rondlopen maar daarna dus onder begeleiding en moet je betalen.

Terug naar de schildpadden. Het was een donkere donkere avond. Het regende echt heeeeel erg hard. We kwamen aan op het strand. Er was 1 klein groepje voor ons. En het was heel spannend want je moet stil zijn en niet al te veel bewegen. Een schildpad gaat eerst graven. Ze maakt zich zelf zo diep, dat haar bovenste puntje net niet meer uitsteekt. Vervolgens graaft ze de kamer waar de eitjes komen. Bij dit proces mag ze absoluut niet gestoord worden want dan gaat ze weg en komt ze niet terug. Nadat ze klaar is met graven, gaat ze eitjes leggen. Hierbij raakt ze in trance. En dat is het moment dat je erbij mag komen. Rode zaklamp aan (rood licht zien ze niet) en achter haar zitten. Wij hebben tientallen eieren voorbij zien komen. Het was echt een magisch moment. Uiteraard mochten we geen camera mee dus hebben we maar mental pictures gemaakt;).
Toen we aan het wachten waren op de schildpad die aan het graven was, zagen we diverse schildpadden aan land komen. Sommige keerden al snel om. Sommige blijven beetje in het water hangen. En sommige kwamen ook echt om eitjes te leggen. Er werd uitgelegd dat sommige vrouwtjes eerst op onderzoek gaan, strand verkennen etc. Andere schildpadden zijn mannetjes die de vrouwen aan het opwachten zijn. Al met al een fantastisch avond. Indrukwekkend hoe groot de beesten zijn. In de lengte wel bijna 1,5 meter. Ze waren bijna schattig genoeg om er ook 1 te willen.

Vanochtend ging de wekker heel vroeg. Om 05:45 gingen we met samen met een gids op kanotocht. Expres na zonsopgang want dan heb je de grootste kans dat je wat ziet. Wij hebben weer veel apen gezien. Veel verschillende prachtige vogels, een slang boa constrictor: familie van de anaconda en de python. Brrrr. Verder nog mooie leguanen, kaaimannen en nog zoveel meer.

Toen we terug kwamen, snel ontbijten want wij moesten meteen door naar de volgende excursie. Hiking trail. Geen wandelschoenen maar laarzen aan. Tot onze kuiten in de modder, op zoek naar beesten. Helaas niet zoveel gevonden want er was nog een andere groep en uiteindelijk zal het wel te lawaaierig zijn. We hebben weer diverse toekans gezien en een slang! Nu een andere. Niet zo’n gore als die van vanochtend maar een ‘simpele’ bruine van maar 1,5 meter ;).

Zoals jullie weten zitten wij hier midden tussen de apen. Terwijl ik dit typ, denk ik dat er 30 meter van mij af een brulaap zit. Waarschijnlijk Gerard te waarschuwen dat hij moet oppassen ;). Terwijl ik na de hiking trail lekker op de veranda zat bij te komen in de schommelstoel, hoorde ik veel takken breken en op een gegeven moment kwam er een boom voorbij. Blijkbaar kunnen de bomen toch niet alle gewicht aan van de spelende apen, dat hij gewoon afbrak. Wat een spektakel, wat een lawaai. Gelukkig viel de boom meer op de andere lodge dan op de onze. Er was geen schade. Maar wij waren onder de indruk. Gerard kwam toen net aanlopen en dacht zelfs even een boom op zich te krijgen. Ineens kwam bijna alle personeel kijken bij onze lodge want dit komt natuurlijk niet zo vaak voor. En de apen, die stonden erbij en keken er naar.

Van alle schrik ;). Zijn we maar lekker bij het zwembad gaan luieren. Wat heerlijk zeg. Je kan het je misschien niet zo goed voorstellen. Je ligt op een ligstoel… Een mangosmoothie in je hand. Terwijl je omhoog kijkt, zie je veel bomen en hoge palmbomen. Een brandend zonnetje op je bolletje. Het is een ecotoerisme, je zit midden in de natuur. En elke keer komt er weer een mooie toekan voorbij vliegen. Wat is dit vervelend.

Dus om ons zelf toch maar bezig te houden, om 14:30 gingen we met een groep canaltour doen. Een tocht door de kanalen. De tocht van vanochtend was privé en geregeld vanuit de reisorganisatie en de andere excursies horen bij de hotelovernachting. Het was ongeveer hetzelfde als vanochtend. Alleen ipv een kano zaten we op een boot met een motor (dus meer lawaai) .Minder gezien maar weer mooie foto’s kunnen maken.

Vanavond na het eten hebben we nog een excursie. Ik vroeg aan de reisleider vanochtend, Rey Brown, of hij weet waar de mooie kikkers zitten. Dus vanavond neemt hij ons mee naar een speciale boom ofzo… Met allemaal kikkers en slangen…

Serieus, na deze vakantie, ben ik voor niks meer bang….

P1080754.JPG

P1080875.JPG

P1090047.JPG

P1080822.JPG

P1080984.JPG

<a href=”https://geerenjo.files.wordpress.com/2014/10/

P1080701-0.JPG

P1080699-0.JPG

P1080669-0.JPG

P1080776-0.JPG

Tortuguero deel 3

Gisteravond gingen we dus met onze Rey op kikkertocht. Hij kwam met goed en slecht nieuws. Hij wilde eerst met ons echt erop uit gaan. Met een bootje naar een trail etc. Echter was het volle maan. En dan zijn de kikkers minder goed zichtbaar en hij zou het net niet gaan redden met een andere afspraak. Het goede nieuws is, hij ging met ons toch op pad, maar bij het hotel zelf. Kostenloos (zou hij de vooroordelen weten van de Hollanders?) . Binnen 1 minuut, 10 meter vanaf onze lodge hadden we eerste kikker al gespot. Ja, de echte ‘Gaudy leaf frog’. In het Nederlands de Roodoogmakikikker. Wat een prachtig beest. Vervolgens hebben we nog meer kikkers ontdekt, spinnen en bomen/planten. Ook de kleine ‘blue jeans dart frog’ van max 2,5 cm groot hebben we gezien. Wat een superklein kikkertje. Niks schattigs aan. Als je hem vasthoudt en toevallig een wondje op je hand hebt, komt er gif in je lichaam waardoor je verlamd raakt. Maar wel een beauty om te fotograferen.

Het leuke is dat we nu zelf ook beter weten hoe we kikkers kunnen vinden en dus ook zelf al een paar gespot hebben!

P1090091.JPG

P1090081.JPG

P1090092.JPG

P1090077.JPG

P1090150.JPG

P1090137.JPG

P1090127.JPG

P1090120.JPG

San Francisco, Venetië en Buenos Aires

Vandaag hebben we een ‘iets’ minder spannende dag dan bijvoorbeeld gister maar nog steeds wel erg gaaf. Vandaag moesten om 09:30 afscheid nemen van Tortuguero. Zelfde stuk terug varen als de heenweg. We hebben een zeldzame aasgier gezien en goed op de foto gekregen. Was een uitdaging want de afstand was erg groot. Ondertussen nog wat krokodillen gezien en wat kaaimannen. Je raakt snel aan ze gewend. ;).
Vanaf de boot gingen we direct door naar de bus, nog een stuk rijden en toen kwamen we aan bij het restaurant waar we Dinsdag ook al waren voor ontbijt, alleen was het nu tijd voor lunch. Dit was het eindpunt van dit gedeelte dus ook het einde van de begeleiding die het Tortuguero gedeelte verzorgde.

Toen we klaar waren met de lunch, stond daar een mooie witte Suzuki Jimmy te wachten op ons. Tot nu toe zijn wij erg onder de indruk van de reisorganisatie dat dit zo vlekkeloos gaat. Rental komt gewoon naar jou toe. Wel leuk want alle anderen, gingen met bussen etc verder en wij hadden ons eigen vervoer. Heeeerlijk!!!!!

Volgende bestemming. La Fortuna. Stadje aan de voet van de vulkaan Arenal. Ze hebben hier gave namen voor stadjes, precies zoals het in de titel staat. Zo maak je toch nog een wereldreis.
Werkelijk waar een mooie route. Hier zijn twee vulkanen. 1 actief en de andere niet. Morgen daar meer over….

Jullie krijgen nog een leuk feitje cadeau. Costa Rica staat ook redelijk bekend om zijn koffie. Brazilianen roepen altijd dat zij de beste koffie hebben. Nou Costa Rica roept het harder. Ondanks dat we de Braziliaanse nog nooit geproefd hebben, kunnen we wel concluderen dat ze hier er wel kaas van hebben gegeten. Cafeïne gehalte is erg laag. De Costaricanen drinken het thuis uit een theeglas. Wel een grote want om een beetje het effect te merken heb je wel richting de 150-200 cc nodig. Maar de smaak is echt heel erg lekker. In sommige restaurants vragen ze je of je 1 of 2 kopjes koffie wilt. En als ze het niet vragen, dan krijg je een grote mok gevuld tot aan het randje….

IMG_0018.JPG

IMG_0016.JPG

IMG_0017.JPG

La perforación

2 dagen geleden had ik s’nachts heel erg oorpijn gehad. Explosief voelde het aan maar dat nam op een gegeven moment af en ben ik weer in slaap gevallen. Gister overdag had ik wel wat kleine ongemakkelijkheden met mijn oor om vandaag toch even naar een dokter te gaan. Het zal wel een oorontsteking zijn. De dokter, die een beetje Engels sprak, keek eens en nog een keer. Hmm het was een perforatie van mijn trommelvlies. Ja shit! Maar ik moest wachten, want ze zou iemand mee laten kijken. En ja hoor, daar kwamen 2 dokters. 1 goed Engels sprekende dokter en een Amerikaanse dokter. Ja ze waren het met z’n 3en erover uit. Ik moest naar een specialist. Ik zou later bericht over hoe en wat krijgen en dan zouden zij dat regelen. Ik mocht verder niks meer doen, rust houden en geen hoogteverschillen opzoeken (leuk in de bergen). S’middags hadden ze nog een plekje in een stadje verderop. 50 min rijden. Ondertussen al contact gehad met de zorgverzekeraar en had wat tips en tricks meegekregen. De specialist was een hele bijzondere man… Ik zal niet in details treden want sommige lezers hadden al last van hun ontbijt met een kikker…. Maar uiteindelijk lijkt het mee te vallen. Kleine perforatie, gaat uit zichzelf helen. Heb wel flink wat medicijnen gekregen. Vliegen is geen probleem. Hoogteverschillen zijn geen probleem. Grootste vijand is water..

1 wandeltocht en een bezoek aan warm waterbronnen hebben we af moeten zeggen. Maar we hebben nog wel een tocht gemaakt naar een waterval en tegen eind van de middag hebben we eindelijk de vulkaan gezien. Hij zat elke keer verstopt achter flinke wolken maar toen we hem eindelijk zagen, hebben we een stuk doorgereden en gelukkig mooie foto’s kunnen maken. Uiteindelijk kwamen we uit bij het meer wat bij de vulkaan hoorde dus uiteindelijk toch niet helemaal een kansloze dag… Morgen gaan we alweer naar de volgende bestemming. Gelukkig hebben we later nog een bestemming met een vulkaan. De vulkaan waar we nu bij zitten is een actieve vulkaan. Daar valt ook regelmatig wat brokstukken met lava naar beneden dus de overheid heeft verboden om daar in de buurt te komen. De andere vulkaan waar we nog naar toe gaan is een inactieve vulkaan en daar mogen we op dansen maar eerst nog een andere bestemming maar daar lezen jullie morgen weer wat over….

Hieronder nog wat foto’s van afgelopen dagen. Uit de vulkaan zelf komt ook nog wat rook. Beetje moeilijk te onderscheiden van de wolk erom heen.

P1090224.JPG

P1090364.JPG

P1090240.JPG

P1090352.JPG

P1090435.JPG

P1090452.JPG

P1090429.JPG

P1090454.JPG

Offroad naar het nevelwoud Monteverde

Como está ? Pura vida! Costa Rica kent een soort straatSpaans namelijk Pachuco. Bekendste uitdrukking hierbij is Pura Vida. Een uitdrukking om positief gevoel mee uit te drukken. Het is typisch Costa Ricaans en je maakt echt vrienden als je het ergens zegt.

Vandaag gingen we verkassen. Van La Fortuna bij het Arenal vulkaan naar Monteverde. We zitten hier op 1500 meter hoogte en daardoor is het klimaat hier koeler en vochtiger dan de rest van het land. Hemelsbreed ligt Monteverde niet zover weg van La Fortuna maar via onverharde slingerdeslang wegen is het toch een stuk rijden. Ene keer zaten we op 600 meter hoog en zo klommen we door tot de 1500 meter. Wat zijn wij blij met onze 4WD. Heb je hier echt nodig.

P1090516.JPG

P1090522.JPG

P1090512.JPG

P1090510.JPG

P1090550.JPG

P1090543.JPG

P1090537.JPG

P1090532.JPG

Na een flinke regenbui tijdens de lunch zijn we toch maar richting een adventurepark gegaan. Wij hebben hier een combinatieticket gekocht. Vandaag hangbruggen en morgen gaan we canopytour doen.

De route van de hangbruggen was magisch. Het is zo mooi het nevelwoud. Het geeft een sprookjesgevoel. Ik heb het idee dat ik in scenes zit van diverse films. Wat is het hier toch mooi,

P1090625.JPG

P1090601.JPG

P1090624.JPG

P1090596.JPG

P1090633.JPG

P1090699.JPG

P1090694.JPG

P1090708.JPG

P1090695.JPG

P1090683-0.JPG<

P1090672-0.JPG/

P1090691-0.JPG

P1090673-0.JPG

Het was een kleine wandeling van 2,5 km met daarin 5 hangbruggen verwerkt. De langste was 261 meter lang. Supergaaf!!

Morgen gaan we canopytour doen. Ook wel zipeline genoemd. Gordeltje om, jezelf vast maken aan een kabel en gaan met de banaan!!
Foto hieronder is van het oefen gedeelte. Andere banen zijn echt superlang. Wie weet kan ik foto’s maken morgen.

Hieronder nog foto’s van een paar lieve diertjes.
Een kalkoenaasgier…
Een witsnuitneusbeer en een gordeldier.

P1090522-1.JPG

P1090576-0.JPG

P1090593-4.JPG

P1090571-0.JPG

P1090746-0.JPG

P1090744-0.JPG

P1090739-0.JPG

 

Hiking and Zipline

Vandaag alweer de laatste dag in Monteverde. Om half 8 was er al voor ons een hikingtour geregeld in het Monteverde cloudforest. Het nevelwoudreservaat is wereldberoemd en is 1 van de 7 wonderen van Costa Rica. Maar ongeveer 2% van de wereldbol bestaat uit nevelwoud. Toen wij aankwamen vanochtend vroeg was het heel erg mooi weer. Heel erg helder. Geen wolkje aan de lucht. Alleen hing er wat nevel in het woud. Later zagen we de ‘wolken’ bewegen. Wat beneden verdampt, condenseert boven (nevel) en de rest zorgt voor een paar goede regenbuien. Toen de gids al zo’n eerste wolk voorbij zag komen (nog steeds een heldere hemel) toen zei hij, over 3-4 uur gaat het regenen…

Maar goed, hiking dus. Een excursie van 2,5 uur werd een excursie van bijna 4 uur. De begeleider was enthousiast, wist heel veel en kon veel vertellen maar de andere gidsen die we tot nu toe hadden gehad konden ons beter meetrekken in hun enthousiasme. Uiteindelijk hebben we wel zeker wat mooie beesten gespot. Een roodknievogelspin ( orange kneed tarantula.. Waarom de vertaling nou roodknie is…). Een groene slang (zeer giftig). Foto is van het telescoopbeeld gemaakt, lijkt klein maar schijnt nog echt een meter te zijn. En een bijzondere vogel : Quetzal. Vogelliefhebbers komen van de hele wereld om naar deze mooie vogel te kijken. Ook hebben we een kolibrienestje gevonden. Moeders zat erin. Zie de foto’s hieronder aan. (Op het moment van typen heb ik geen internet, dan kan ik de foto’s alleen maar achteraf onderaan zetten via de app)
Einde van de trail eindigde we bij een waterval. Heel erg mooi en erg idyllisch om te zien. Vervolgens gingen we nog naast het reservaat liggende kolibrietuin in. Hier worden ze gevoerd dus heel veel te zien. Hebben high speed gefilmd. Echt supervette filmpjes gemaakt. Wie weet kan ik ze uploaden. Maar sowieso ga ik ze bewerken en in een grotere film zetten.

Om 11:15 hebben we uiteindelijk afscheid genomen van de gids. Volgens mij kon het van hem nog uren duren. Ik denk dat hij niet doorhad dat het al zo laat was. Het was een mooie trail alleen zoveel geduld ervoor hebben is wel een uitdaging. Zeker als het meer dan 3 uur lang duurt.

Wij hadden bedacht dat we om 10 uur klaar zouden zijn en dat we direct door konden gaan om naar de zipline te gaan. Helaas was dit wat later. Inmiddels zwaar bewolkt en regen! Helaas konden we niet direct door om te gaan zipline, volgende was om half 1 s’middags. En toen begon het. Ik voelde de zenuwen al door mijn lijf gaan. Helm op, tuigje aan. Uitleg hoe je moet gaan hangen, armen gestrekt, knieën gekruist en de laatste meters moet je met je benen wijd. Het regende nog steeds maar dat maakte niet uit. Eerst met een tram naar bovenop de berg naar 1770 meter hoog. Het was zoo ontzettend gaaf. Het was heel erg hoog (40 meter tot 100 meter boven de grond ), parcours bestond uit 9 banen (+ 1 oefenbaan), lengte 100 tot 750 meter, en met goede weersomstandigheden kan je een snelheid bereiken van 120 kmh. Gerard had een go pro webcam op zijn helm en de video’s zullen we in Nederland ook tot iets super vets uitwerken. Aan het einde van de verhaal kom je weer beneden aan bij het gebouw. Wat een adrenalinekick. Dit smaakte naar meer! We waren wel tot op onze onderbroek nat en de kleren hangen nu voor een heater. Het droogt hier niet zo snel in tussen de wolkjes;).

Na een zeer uitgebreide lunch voor maar een paar euro zijn we nog naar een koffieplantage gegaan. Helaas waren we te laat voor een rondleiding maar we hebben zelf een beetje rondgelopen. Koffie geproefd en koffiebonen gekocht. Iedereen is welkom bij ons thuis om koffie te drinken (met als risico om 2 zeer enthoustelingen te zien en ze moeten te aanhoren 😉 ).

Morgen gaan we wat noordelijker. Komen we in de buurt van Nicaragua. Maar gaan waarschijnlijk niet over de grens.

Wij vinden het leuk om een reactie te krijgen op onze verhalen. Kan je ook hieronder doen en evt inschrijven als je mail wilt ontvangen als er een nieuwe berichtje is.

Hier specifiek foto’s van de zipline

IMG_0020.JPG

IMG_0021.JPG

IMG_0024.JPG

Hier van de wandeling met gids

P1090793.JPG

P1090777.JPG

P1090763.JPG

P1090790.JPG

P1090804.JPG

P1090818.JPG

P1090811.JPG

P1090796.JPG

P1090843.JPG

P1090846.JPG

P1090853.JPG

P1090830.JPG

P1090861.JPG

P1090886.JPG

High speed filmpje van kolibrie, kwaliteit is minder omdat hij het langzaam afspeelt.
http://youtu.be/cn3TY_4Gits

Reisdag

Vandaag hebben we afscheid genomen van het nevelwoud en zijn we doorgereisd naar Rincon de la Vieja. Verschillen zijn er duidelijk. In plaats van 1500 meter hoog, zitten we hier rond de 100 meter. De koelte is ingeruild voor de hitte.
Om hier te komen, rij je via de Pan American highway. De grote weg hier. Oftewel, soms 80 kmh, vervolgens 60, weer 80. Ineens komt er schoolgebied, dan mag je 25 kmh. Dus lekker relaxed rij je door naar je volgende bestemming.

We zitten hier aan de voet van 2 vulkanen. 1 actieve en de andere slaapt. Omdat de ene te actief is mogen we helaas niet tot aan het randje morgen. Maar er is wel vulkaanactiviteit te zien waar we morgen met de voet opzoek gaan in het nationale park. We hebben al een kaart gekregen en tips.

We zitten hier in een leuke haciënda. Klein bont gekleurd hotelletje met maar 4 kamers. Gezamenlijk veranda met uitzicht op de grote tuin met allemaal beesten. En wij hebben een huisdier, pal voor onze deur. Met als waarschuwing, pas op, hij kan pikken. Haha gezellig dus.
Vanmiddag nog even gelunched bij een zeer lokale soda. Soda betekent lokaal restaurant. Voor de rest van de middag gaan we niks doen. Veel activiteiten hier, zoals wildwaterrafting, abseilend van watervallen etc. mag ik niet doen vanwege mijn oor. Dan maar relaxen en boekje lezen.
Morgen gaan we ongeveer 15 km lopen door de hitte dus vandaag lekker rustig aan doen is geen overbodige luxe. :).

IMG_0025.JPG

IMG_0026.JPG

IMG_0028.JPG

IMG_0029.JPG

IMG_0027.JPG

IMG_0030.JPG

IMG_0031.JPG

Vanavond gaan we hier lokaal eten. Zie het bord op de foto. Verder is het sfeertje hier zo relaxed. Je mag spullen uit de koelkast pakken, schrijf het op en je rekent het later af. Het is zoo heerlijk hier! Ik ben een beetje verliefd aan het worden op dit land.

Nationaal park Santa Rosa

Gisteravond hebben we gegeten in ons haciënda. De eigenaar is een Belg en is getrouwd met een Costaricaanse. Ze serveren hier dan ook een combinatie van Costabelgische kost. Het was in een woord geweldig! Heerlijke wortelsoep, áls hoofdgerecht aardappelpuree, rode kool met appel (maar zo ontzettend anders klaargemaakt dat alleen de kleur overeenkomt met de Nederlandse variant) en biefstuk in ananassaus. Het was ons zo goed bevallen dat we vandaag weer mee eten. Omdat we de enige gasten hier zijn, hadden ze echt een romantische bedoeling ervan gemaakt.

IMG_0033.JPG

IMG_0032.JPG

Vandaag wilden we snel na het ontbijt vertrekken naar het nationaal park naast het appartement, genaamd Rincon de la Vieja (de hoek van de oude vrouw). Tijdens het ontbijt kwam de regelneef van ons verblijf langs met de mededeling ‘bad news’ maar hij zou het pas zeggen nadat we klaar waren met eten. Het slechte nieuws was dat het gister zo hard geregend had dat een nabijgelegen rivier is overstroomd en het park zo slecht toegankelijk is dat ze het vandaag niet konden openen. Gelukkig beschikte hij nog wel over een alternatief, namelijk het nationaal park Santa Maria, dat hier zo’n 30km vandaan ligt.

Daar aangekomen informatie opgevraagd en een route gelopen. Deze was helaas niet zo spectaculair als wat we tot nu toe tegen zijn gekomen in Costa Rica (we raken inmiddels erg verwend). Er was ook nog een offroad pad naar het strand van 12km maar we werden gewaarschuwd dat ook dit pad er slecht bij lag. Jo en geer zijn graag eigenwijs en besloten toch het te proberen, onze stoere Suzuki deinst immers nergens voor terug. Na een kilometer kwamen we zulke diepe plassen tegen dat het water via de deuren naar binnen stroomde. Met onze staart tussen de benen zijn we dus maar weer teruggegaan.

P1090989.JPG

P1090941.JPG

P1090909.JPG

P1090996.JPG

P1090997.JPG

P1100001.JPG

P1100068.JPG

P1100010.JPG

P1100076.JPG

P1100082.JPG

Enigszins teleurgesteld over het nationaal park Santa Maria besloten we gewoon maar in de omgeving rond te gaan rijden, geassisteerd door onze trouwe GPS. Hier hadden we willekeurig een playa (strand) in opgezocht, wat nog 30km rijden was. De eerste 25 daarvan waren prima wegen, daarna 3km grindwegen, en nog 2km offroad. Dit was echter goed te doen, en we herkenden dat we dicht bij de oceaan kwamen doordat de bebossing veranderde in mangrovebossen. Toen stonden we plotseling op het strand, in een supermooie baai, helemaal verlaten. Het was werkelijk prachtig. Dit maakte onze teleurstelling helemaal goed.

P1100059.JPG

P1100053.JPG

P1100037.JPG

Op de terugweg nog een detour genomen om wat mooie foto’s te maken van de omgeving, en nu lekker relaxen in onze haciënda 🙂

Morgen poging 2 Rincon de la Vieja.

Rincon de la Vieja

Vandaag was onze herkansing! Ze hadden gisteravond al van het nationale park gebeld dat ze vandaag open zouden zijn. Gister had het namelijk bijna niet geregend. Dus vandaag stonden we al vroeg op. Koffers ingepakt want we moeten vandaag ook naar een nieuwe bestemming. Dat is ook de reden waarom we vandaag maar 1 trail doen ipv 2. We gingen dus naar nationaal park Rincon de la Vieja. Een actieve vulkaan met 9 actieve kraters. De grote krater boven kan je sinds 2 jaar niet meer bezoeken omdat er teveel activiteiten zijn. Met als gevolg te warm en teveel toxische gassen. Zo jammer want zo’n grote actieve krater zien staat ook nog op onze Bucket list.
Bij aankomst moet je beide je id laten zien, zij nemen je gegevens over etc. Mocht er dan iets gebeuren dan weten ze in elk geval wie je bent. Je moet ook uitchecken…..
De trail die wij doen heet : pailas Het is een route van 3 km en ondanks dat doe je er 2,5 uur over. Het is niet zomaar een route. Je moet door riviertjes gaan. Door modder klauteren, klimmen en weer enorm afdalen. Wij vonden het echt een superleuke /uitdagende route.

P1100098.JPG

P1100299.JPG

Als eerste kwamen we aan bij een waterval. Het rook alsof er iemand een lucifer had aangestoken.

P1100132.JPG

Niet veel later bleek ook waarom.

P1100144.JPG

De temperatuur was rond de 28-30 graden. Maar zodra we bij zo’n modderpoel/rookpoel stonden voelde je temperatuur echt stijgen. Het voelden alsof we gegaard werden. Maar het was zoo mooi en zo gaaf om te zien.

P1100350.JPG

P1100159.JPG

P1100160.JPG

P1100336.JPG

P1100390.JPG

P1100318.JPG

P1100382.JPG

P1100384.JPG

Nadat we uitgecheckt hadden, gingen we snel door naar onze volgende bestemming. Samara. Een surfdorpje aan de Pacifische kust. Het strand is heel rustig en breed en er zijn geen hotels direct aan het strand. De haciënda waar we afgelopen dagen waren, was zo’n rustige plek. Zo relaxed. En ineens voelt het hier als ‘druk’ aan. Wat eigenlijk wel meevalt. En van al die relaxte lodges met veel ruimte zitten we nu echt in een hotel (wel met airco!!!:):) ). Dus het is wel een klein beetje omschakelen maar dat moet wel gaan lukken hier want hier gaan we een stapje terug doen en relaxen.

P1100448.JPG

P1100496.JPG

P1100499.JPG

We hebben al heerlijk geslenterd over het strand. Grote wandeling gemaakt en zijn ergens geëindigd in een zeer lokaal tentje, net achter het strand. Wij hadden zin in een biertje en het leek een prima plekje. Er bestaat altijd het gevaar dat als je iets in het Spaans besteld. Dat je een Spaanse vraag terug krijgt. Gewoon op alles si zeggen, komt alles wel goed ;). Zo zaten wij tussen de locals af te koelen, kregen we een lokaal hapje erbij. Een boca. Soort draadjesvlees met groente. Onze held Gerard deed er zelfs nog wat sambal bij. Ja mensen, wij vielen niet op tussen de locals;).

P1100501.JPG

Ter land, ter zee en in de lucht. 

Geer en jo rustig aan. Haha. Leuk grapje van gister he. Costa Rica hebben we dus ter land en in de lucht (vliegen en zipline) kunnen aanschouwen , nu was het tijd om met het bootje te gaan. Om 8 uur kwamen ze ons ophalen. Er was een goede kans om dolfijnen en eventueel walvissen te kunnen spotten.
In de bus zaten ook 6 dikke, tikkeltje irritante, Duitsers en 2 Fransen die een wereldreis maakten. Bij aankomst zaten we in een relatief klein bootje. Wel spannend met die mensen die ook t kleurtje hadden van een aangebrande brattwurst.

Uiteindelijk richting zee. Na 15 min zagen we al dolfijnen. Echter deze waren in de verte. En waren onderweg naar de grote oceaan. Vervolgens nog een paar, voor ons. Maar ook deze verdween snel en kon niemand mooie foto’s maken. Wel zagen we hele grote groepen tonijn, die aan het jagen waren. Een mantra rog die vertical uit het water sprong. Kwam wel richting de 2 meter. En we zagen schildpadden. Gerard heeft nog lekker gesnorkeld. Hij vond het erg mooi. Het was een heerlijk boottochtje. Ondanks zorgvuldig insmeren met een hoge factor, zien we er nu uit als een lekkere kreeften. Het was genieten van een heerlijk zeebriesje en prachtig landschap.

Na het boottochtje, stonden ze ons al op te wachten met een lokaal soepje, snacks en drankjes. Gezellig relaxed feestje wat er nog eenmaal bijhoort. Citroen vissoepje was wel erg ZUUUUUR. In eerste instantie wilden we het niet. Maar ze keken wel een beetje beteuterd en we willen niemand kwetsen dus braaf genomen. Brrr. Het strand waar we waren was een andere strand dan waar we nu zitten. Deze is 1 km verderop. En hij is prachtig. Serieus een paradijs. En er mondden hier 2 riviertjes uit op de zee. Wel bijzonder, mooie mangrovebossen erbij. En wat zitten daar …krokodillen. Komen overdag niet op het strand maar blijven in de mangrovebossen, ze zijn bang voor mensen (en in mijn geval, ik ook voor hen). Wij 2 stoere mensen gingen natuurlijk op krokodillenjacht. Ja hoor, bijna direct al 1 gespot. Een lekkerding van 2 meter. Wat een engnek. De mensen vertelden hier dat er een keer een joekel van 5 meter te zien was. Die hebben ze gevangen en ergens anders gezet. Toch te gevaarlijk…

Laatste paar uurtjes hebben we doorgebracht op dezelfde strand. Geen mens te zien. Windje, zonnetje. Wie weet komen we toch nog bruin/rood terug.

Nu onweert het trouwens keihard. Echt zo’n fantastische Centraal-Amerikaanse thunderstorm. Je hoort het continue knetteren en de lucht is continue verlicht. Prachtig. The good old times..

P1100549.JPG

P1100668.JPG

P1100587.JPG

P1100690.JPG

P1100701.JPG

P1100699.JPG

En we hebben weer een luiaard gespot. Op het strand! Hangend in een palmboom. Hoe is het mogelijk!

P1100715.JPG

Dagje relaxen: samara

Ons doel voor vandaag was uitslapen. Half 6 wakker! Jammer. Maar ja we lagen er ook al om half 10 in bed. Zo is het leven hier. En om half 10 ben je ook echt moe en heb je het gevoel dat het 12 uur is.
Vandaag gingen we lekker rondrijden. Kijken bij baaien in de buurt. Soms was het niet mogelijk door veel regenval van gisteravond. Nu scheen trouwens het zonnetje weer heerlijk. Uiteindelijk zijn we aangekomen bij de zoo&refuge . Een opvang voor de dieren die gewond zijn oid. Zij proberen ze wild te houden. Hebben trainingsprogramma’s hiervoor en werken ook samen met andere organisaties en zetten zo regelmatig krokodillen, katachtigen en vogels terug in het wild. Niet zomaar in het wild maar in een nationaal park. Ze zijn dan niet aan mensen gewend maar ze hebben zelf de ervaring dat ze mensenschuw zijn, dit is gewoon hun natuurlijke instinct.
Ook werden we voor de avond uitgenodigd zodat we de nachtdieren ook actief kunnen zijn.

Ze hebben boa constrictor’s. 2 stuks, helemaal in elkaar gedraaid. Overdag sliepen ze maar s’avonds waren ze actief brrrr. (Familie van de python en de anaconda’s). Heb er ook een filmpje van. Hopelijk krijgt het een mooie aandeel van het Costa Rica filmpje. Ze hebben een kaaiman, krokodil, uilen, papegaaien, stinkdier, baby ocelot (katachtige), margay (katachtige), armadillo, leguanen, baby leguanen (richting de 200), vleermuizen en diverse schildpadden. Als je dit zo leest, dan denk je misschien, wauw wat groot. Maar eigenlijk is het gewoon een groot achtertuin van iemand. Het is geen grote organisatie. De mevrouw die dit doet kriJgt geen financiële ondersteuning van de overheid en daarom zijn de tickets wel iets duurder maar er wordt gewoon goed werk gedaan. Niet het zielige idee van een dierentuin in Nederland.

Vandaag zelf ook nog een uil gespot in het wild. En racoons! Lieve wasbeertjes (totdat hij aan mijn been zat 😉 ) oja, ook nog een aasgier en een kikker :p. Zoveel om te onthouden 😀 😀

P1100857.JPG

P1100835.JPG

P1100819.JPG

P1100824.JPG

P1100890.JPG

P1100863.JPG

P1100904.JPG

P1100895.JPG

P1100957.JPG

P1100933.JPG

P1100954.JPG

P1100949.JPG

P1100964.JPG

P1100818.JPG

En de duizendpoot op het laatst is speciaal voor mijn moeder. Omdat ik never nooit van mijn leven zal vergeten dat jij zo’n kreng oppakte en gestoken werd. Enge beesten!

En het skeletje kwamen we tegen op een verlaten baai (weer met waarschuwing krokodillen). Gaaf ding hè, wilde hem bijna meenemen!

Van Samara naar Quepos & Manuel Antonio

Eergisteravond was het eindelijk zo ver. Costa Ricaanse rum gehaald. Onze Costaricaanse sigaar erbij. Beetje slap Spaans lullen tegen elkaar. Heerlijk op ons balkon. Echt supertof.

P1100995-0.JPG

P1100983-0.JPG

Gister zijn we weer verplaatst naar een ander plaatsje, van Samara naar Quepos. Was de grootste afstand die we moesten afleggen van de hele reis. Ongeveer 240 km maar daar doe je ongeveer 4,5 uur over. Er was ook een mogelijkheid om met het veerpontje te gaan. Zou even lang duren en dat breekt ook wel lekker zo’n reis. Gister begon de dag superzonnig. En al snel kwamen er grote donkere wolken. Goed uitgekozen zo’n reisdag al kwamen voor ons pas de druppels eind van de middag. Het blijft een fantastisch landschap om te zien. Bergen, vulkanen etc. Prachtig

P1110140.JPG

P1110091.JPG/

P1110070.JPG

P1110066.JPG

Hotel in Samara was een redelijk standaard hotel. Kamer was wel klein. En hier!! Een balzaal. Een keukentje erin, met koffie en verse melk. Zelfs een magnetron. Gewoon fantastisch. Foto’s stonden al op fb.
Maar jullie krijgen even een foto van ons eten, we hebben samen een vismenu gedeeld. En het is zoo fout om continue een foto te maken van je eten.

P1110271.JPG

Vanochtend werden we wakker met apen voor de deur (en een Bokito naast me 🙂 ) Vandaag hebben we het nationaal park Manuel Antonio bezocht. Eerste gedeelte hebben we een privetour gehad want op die manier kan je het beste dieren spotten. Manuel Antonio is het kleinste nationale park in Costa Rica. Het was dan ook het eerste nationale park. Het park is berg/heuvel achting. Heeft drie prachtige stranden. Mooie uitzichtpunten, watervallen etc. Je kan kilometers lopen en veel dieren en mooi natuur zien. ‘Men’ heeft spijt dat het park zo klein is omdat bepaalde dieren gewend zijn geraakt aan de mensen namelijk de apen en de wasberen. De apen stelen alles uit je tas. Dus je krijgt echt aanwijzingen hoe je alles moet opbergen etc. En de wasberen zijn vreetbeesten en zijn dus ook continue op zoek naar voedsel in je tas. Wij hebben gezien hoe een wasbeer een zak brood jatte en later gezien hoe apen zonnebrand uit een tas haalden. Wij hadden er wel serieus rekening meegehouden. Helaas hebben we ook gezien dat mensen het erom deden en ze gingen voeren wat dus niet gewenst is.

Omstandigheden op dat moment 30 graden+
Tijd: 08.30
Als eerste kwamen we een boa constrictor tegen. Je weet wel…. De familie van….. Het was wel een jonkie.

P1110343.JPG

Een gekleurde kakkerlak 🙂

P1110354.JPG

Verschillende vleermuizen

P1110357.JPG

P1110624.JPG

Luiaarden

P1110415.JPG

P1110413.JPG

P1110419.JPG

3 soorten apen gezien en op de foto. Hieronder even snelle selectie van 2 soorten.

Baby spider monkey

P1110484.JPG

White face monkeys

P1110539.JPG

P1110516.JPG

P1110544.JPG

Stoute wasbeer

P1110610.JPG

Na 2 uur heeft de gids ons achtergelaten en hebben we zelf rondgelopen, de stranden bezocht en uiteindelijk op 1ntje gaan uitrusten. Heerlijk gezwommen. Water hier is 28 graden. Fantastisch.

P1110436.JPG

P1110438.JPG

P1110593.JPG

P1110454.JPG

P1110589.JPG

P1110567.JPG

En zo sluiten we dag echt goed af.

P1110644.JPG

Pura vida!

Laatste dag

Vandaag was de laatste dag in Costa Rica. Zielig he. De prachtige suite gaan we inruilen voor een hotelletje in San Jose. Ik had eigenlijk nog 1 wens namelijk een actieve grote krater zien. Ik had op diverse reclamefolders gezien dat het Poasvulkaan wel een goede keus was. Echter was het wel ongeveer 3 uur rijden en s’middags wordt het bewolkt en dan is hij niet meer zichtbaar. We konden het goed combineren met onze reis naar San Jose.

Nog even wat nieuws over de Poasvulkaan.

Hij had vorige week nog een uitbarsting. Hij had water en modder 200 meter hoog de lucht in geblazen. Maar het park was gewoon open.

poas-8Oct14

Hierboven de beelden.

De Poás is misschien wel de meest imposante vulkaan van Costa Rica. De diameter van de krater is een ruim een kilometer en in de krater borrelt  en sist en rookt het. Het is mogelijk naar de krater toe te wandelen (een paar honderd meter vanaf de ingang van het park) en erin te kijken. De bossen om de krater heen bestaan uit dwergeiken, het is een soort sprookjesbos met grillige vormen en kleuren.

Om toch een beetje vroeg daar aan te komen, hadden we de wekker helaas vroeg gezet. Om 7 uur begon het ontbijt, koffers stonden al in de auto en na het ontbijt zijn we direct vertrokken. Precies om 11 uur kwamen bij de vulkaan aan. Rit er naar toe was weer mooi. Weer mooie heuvel/berg/vulkaan landschap. Wij zijn er dol op. We reden via een tolweg. Echt een hele goede weg in de bergen. Prachtig. Vervolgens gingen we via het stadje Alajuela. Tweede grootste stad van Costa Rica. Wat een drukte, eigenlijk komt het over als een vieze drukke stad. Algauw ben je de stad uit en ga je klimmen. We moesten ongeveer 2500 meter gaan klimmen. Vulkaanhoogte is 2700 meter. Wat een bijzondere route.11 uur kwamen we aan. Als je het ticket koopt, dan vertelt de verkoopster hoe het er op dat moment uitziet. Het was een klein beetje bewolkt. A bit cloudy. Maar je kon het nog wel zien. Mooi, rijden, hup hup hup. We hadden haast. We hadden natuurlijk wel wat bewolking gezien

P1110763

Het is een soort nevelwoud. Dus er is wel veel nevel. Maar we zagen ook blauwe luchten. We hadden echt wel hoop. Dit ging hem worden!

P1110737

Ja we zijn er bijna! Het is maar 600 meter lopen vanaf de auto.

En zo ziet hij eruit!

Poas_crater

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Alleen zag hij er bij ons zo uit:

P1110753

Hij was net niet meer zichtbaar. Net te laat. Gegokt en verloren. Wij wisten dat er een kleine kans van slagen was. Maar tsjah, je moet het wel gewoon proberen. Maar nu hebben we nog een reden om terug te gaan naar Costa Rica. En mocht hij ooit echt uitbarsten en het park dicht gaan. Dan kunnen wij wel zeggen dat we er geweest zijn.

Maar het was echt een prachtige route. Op 2700 meter hoogte heb je prachtig uitzicht over San Jose, andere vulkanen. Blij dat we het toch gedaan hadden. Om 1 uur waren we al bij onze laatste bestemming. Hotel Le Bergerac. Hier verbleven we ook onze eerste 2 nachten. Van de receptie boden ze meteen aan om de autoverhuurbedrijf te bellen zodat we niet meer gebonden waren aan een tijd. Wat fijn zeg en een half uur later waren ze er al.

Rest van de middag hebben we lekker geslenterd door de stad. Batidos gehaald, over de (toeristen)markt geslenterd. Gekeken naar souvenirs en uiteindelijk lekker gegeten.

Volgende dag ging onze wekker om 2:45 AM. Om 3 uur kwam het ontbijt, gewoon op onze hotelkamer. Geweldig geregeld en om half 4 stapten we in een busje om naar de airport te gaan. Snik. Om 7 uur vlogen we. Ik heb het opstijgen helemaal gefilmd. Want het was wel helder en de wolken gaven wel een special effect. En wat zagen we door de wolken heen. Arenal vulkaan. Volgens mij een mooie dikke knipoog voor ons. Pure Vida! Kom maar snel terug, zagen we erin. Snel het filmen uitgezet en een foto van gemaakt. De laatste foto van Costa Rica.

P1110831 P1110833