Kenia: Mombasa 2 t/m 6 augustus.


2 augustus

Jambo!

Vandaag nemen we een binnenlandse vlucht naar Mombasa. Een grote stad, de tweede stad van Kenia en ligt in het zuidoosten aan de Indische Oceaan. De stad ligt op een eiland. Het is een belangrijke havenstad  voor Oost Afrka met de enige internationale zeehaven van Kenia.

We vliegen lekker op tijd en wij hadden van de chauffeur Jimmy al gehoord dat er een grote kans is dat we de berg Kilimanjaro (5895m) (Tanzania) gaan zien. Er was al berekend dat we aan de rechterkant van het vliegtuig moesten gaan kijken en hopen dat we geluk hadden. Nou hij was niet te missen. Martijn had hem al heel erg snel gezien. Hij heeft met mijn camera er echt mooie scherpe foto’s van gemaakt waarvoor heel erg dank!. Verder was de vlucht rustig. Netto maar 45 minuten vliegen. Geen turbulentie en een fijne landing.

De koffers waren er vliegensvlug en de bus stond al op ons te wachten. Ons hotel zit eigenlijk ten zuiden van Mombasa bij Diane Beach. Ongeveer een rit van 1,5 uur. Boven de belangrijkste toegangsweg tot Mombassa zijn twee paar enorme slagtanden geplaatst. Nee, dit zijn geen echte ivoren slagtanden van olifanten; ze zijn gemaakt van dun plaatstaal. Ze werden geplaatst ter gelegenheid van het bezoek van de Britse koningin Elizabeth, in 1952. En wij hebben ze gezien. Sorry Bein dat ik jouw camera blokkeerde.
We reden door naar een veerpont. Er waren volgens mij 2 boten, waarbij 1 helemaaaaal afgeladen was met o.a. mensen, karren, auto’s etc. En wij zaten op een pont waar alleen auto’s op gingen. Ik denk dat deze dan iets duurder is en sneller is. Andere pont kan je gewoon uren naar kijken. Het is een nieuw straatbeeld. Islamitische invloeden zie je hier veel meer dan in Nairobi. Ik heb veel boerka’s gezien of dat alleen de ogen zichtbaar was. Boerka’s met zonnebrillen haha. Heerlijk zo’n zeer culturele stad waarbij ik toch nog een beetje moet wennen aan de drukte (Mombasa is zeer overbevolkt). Je kan aan de stad ook zijn rumoerige geschiedenis zien helaas. Veel gebouwen zijn stuk. Er zijn in het verleden veel (kleine) aanslagen geweest. Je merkt ook dit ook aan de hoeveelheid beveiliging wat er is bij o.a. airport etc. Chauffeur van een busje zei ook dat sinds er meer beveiliging is, dat het al rustiger is. Alsnog houdt dit niet in dat je bang moet zijn voor dit deel maar het is confronterend dat je de schade nog ziet en dat er geen geld is, om de boel op te knappen.

Via de indrukwekkende straten rijden we door naar een paradijselijk plekje. Hotel Leopard Beach resort. Een prachtige locatie met meerdere zwembaden. 2 stranden (waarvan 1 kinderen niet welkom zijn). Een azuurblauwe zee, witte stranden. Hotel heeft naar mijn idee het uitzicht van de barretjes, zwembad, restaurants goed geregeld. Er hangt een heerlijk windje en de temperatuur is hier rond de 30 graden.

Onze accomodaties zijn echt om te watertanden. Wij zitten samen met Marja en Bein in een villa met 2 slaapkamers (wat eigenlijk appartementen zijn) en een grote woonkamer. En het allermooiste, private pool! Geen voetenbadje maar zeker een zwembad waar je heerlijk in kan zwemmen.

3/4/5/6 augustus

Jambo!

Wij verblijven deze dagen nog steeds lekker in het Leopard Beach resort. Het is een heerlijk resort. Het is met name voor de kinderen uitgekozen maar de volwassenen komen ook tot rust. De korte broeken worden uit de koffer gehaald of geleend. Zelfs een nieuwe zwembroek wordt geshowd en zelfs nog even uitgelaten in het water. Oeh dit klinkt dubieus, zo is dit niet bedoeld :P.

Er zijn heel veel apen hier in de buurt. Er wordt gewaarschuwd om de deuren en ramen dicht te houden omdat ze stelen. En ja, bij de buren (we noemen geen namen;) ) was een aap naar binnen gerend, had een poepje gelaten, banaan gejat en naar buiten gerend. Jammer dat ik er niet bij was.

 

Ondertussen zwemmen en snorkelen we een beetje in de Indische Oceaan. Voor vele een nieuwe oceaan om ons in te dompelen. Het water is heerlijk. Ik zag direct een zeeslang van 1,5 meter. Euforie en toch schrikken.. tegelijkertijd. Er is hier ook sprake van eb en vloed. Niet zo heftig als bij ons in Nederland omdat we dicht op de evenaar zitten maar nog steeds een zichtbaar verschil. We zwemmen verder in het grote zwembad waar het 2.80 m diep is, dus lekker duiken, spelen met balletjes, wedstrijdjes doen, brillen op de bodem gooien en weer opduiken, en dan sluiten we de middag af in ons eigen zwembad. Stiekem lekker kinderen nadoen, samen handstand in het water van het trappetje af en koprolletjes etc. Gelukkig konden Gerard en ik lekker gek doen zonder al teveel toezicht. En de mensen die het eventueel gezien hebben, zien we waarschijnlijk toch lekker nooit meer ;).

Op 5 augustus zijn we nog gaan snorkelen. Ik twijfelde heel even of ik wilde gaan ivm irritante rugklachten maar achteraf geen spijt. Het was een bootje voor rond de 15 mensen en in het midden een glasbodem. We gingen eerst nog wat Aziatische wereldburgers ophalen en het alfa mannetje van hen, ging niet bij het groepje zitten maar aan de andere kant van de boot. Maar besloot dan ook maar gewoon te gaan communiceren op een volume waar je u tegen zegt. En het klinkt ook zo schreeuwerig hoe ze praten. Het zal wel zo overkomen maar toch is het irritant. Maar hej, hakuna matata. Ohnee, ik wil toch 1 vrouw nog omschrijven. Een bijzonder examplaar wat niet meer zo zeldzaam is, ze was vergroeid met een selfiestick en heeft zeker 60 foto’s gemaakt van zichzelf. Met hoed, zonder hoed, met buurvrouw met hoed, met buurvrouw zonder hoed, etcetc. Heel bijzonder. Je zal maar camera geil zijn…

Maar toen we eenmaal hier aan gewend raakten (was snel). Konden we gaan genieten van het mooie onderwaterwereld.  Al snel lieten ze rode zeesterren zien. Heel bijzonder, zag er bijna nep uit en een zee-egel die je kon aanraken, die ze later open scheurden en aan de vissen voerden. Wat wederom wel een beetje zielig was, maar ja…

Daarna mochten we snorkelen. Ik had zelf een fullface mask snorkel meegenomen vanuit Nederland. Echt een geweldig mooi ding, waarbij het gedeelte bij de ogen niet zal beslaan want het is afgesloten van neus/mond gedeelte. En het was voor mij een feest van herkenning van vroeger. Zeekomkommers, morene, papegaaivissen, zeeslangen, koraal, niet mega gekleurd maar nog steeds mooi. Nog meer zeesterren, zee-egels. Diegene die je kan voeren, maar ook zo’n giga zwarte waar je absoluut niet moet gaan staan ivm gespieste toestanden.

Op deze dag was Martijn ook jarig. S’ochtends bij het ontbijt nog gezellig gezongen en cadeautjes gegeven. Van het hotel kreeg hij een giga fruitmand op zijn kamer en s ’avonds bij het eten, ging het personeel voor hem zingen en dansen. Met bestek op een dienblad slaan voor wat muziek. Wat een ongelooflijke gezelligheid. Je kan dit maar 1 keer in je leven op deze manier meemaken in Kenia met ons als gezelschap. Hakuna Matata Martijn!

6 augustus is in mijn ogen toch wel een verdrietige dag waarbij ik alleen maar kan denken, de tijd is voorbij gevlogen. Nog even aan het kleurtje kunnen werken. Zoals Bein het omschrijft: Keren en Smeren. En dat met factor 50. Hitte op mijn lijf maar niet willen verbranden. Goede combi. Souvenir gekocht aan het water bij het hotel. Dit zullen we ook nooit meer vergeten. Wij zijn niet goed in onderhandelen. Wij geven snel toe. Gelukkig hadden we onze draak Marja bij ons:P. Maar uiteindelijk hebben we minder dat de helft van het openingsbod betaald omdat we alleen maar konden betalen met cash en wij niet meer bij ons hadden. Haha. Wat was je trots Geer! JEn wat staat er nu een ontzettend leuk schaaltje te paraderen op onze dressoir.

In de middag moesten we toch wel echt naar de airport. Wij dachten de vlucht te hebben van 19:00 maar ineens stond er op de ticket 20:30. Er was een vertraging en dan pas je gewoon de tijd aan, Afrikaans fenomeentje. Maar uiteindelijk hadden we een vertraging van bijna 3 uur en kwamen we rond 22:45 aan in Nairobi maar onze vlucht van Nairobi naar Amsterdam vertrok om 23:50. Omdat we een binnenlandse vlucht hadden, moesten we door de douane (nothing to declare) naar buiten, naar het internationale deel gaan, door de douane, body scan en je spullen door de scanner. Hier moesten we ook een beetje bij wachten en kwam we rond 23:20 aan bij de gate en konden we echt meteen gaan boarden en doorlopen. We hebben niet gezeten of gewacht hier. En we dachten nog, dat we hier een overstap tijd hadden van 3 uur waarbij we nog even lekker konden shoppen. Het verliep allemaal precies! goed. Sommige voelden van ons al een beetje stress maar door even het nummer hakuna matata in je hoofd te laten gaan, raakten we weer zen en kwam het allemaal weer goed. Gelukkig waren de koffers doorgelabeld. Als we die zelf nog hadden moeten ophalen en opnieuw in moesten checken hadden we het niet gehaald.

Vlucht zelf was echt een hele fijne nachtreis. Ik ben direct gaan slapen, ondanks dat ik niet moe was, maar als ik even lekker lig, en nergens aan denk, dan val ik zo in slaap. Oordopjes gepakt,slaapmasker, mijn giga trui aangedaan, capuchon over mijn hoofd gedaan voor de anonimiteit. Headset voor een lekker relaxed deuntje en zo heb ik zeker bijna 6 uur slapen. Wel nog wat meegekregen van de turbulentie. Was ook wel redelijk heftig maar daardoor word je gewoon weer in slaap gewiegd. Gelukkig kregen we op Schiphol redelijk snel onze koffers. Afscheid genomen van de familie Brederoo en onze reisleiders naar Monster gebracht. En we hebben nu nog giga veel napret over, in mijn geval 4397 foto’s van mijn camera en nog een paar honderd van mijn iPhone.

Wat was een bijzondere reis met een zeer fijn gezelschap. Iedereen bedankt voor alle gezelligheid, borrels, gesprekken en humor.

 

 

 

 

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.