Riviercruise en Litchfield NP


g’day mate !!

Katherine Gorge en Litchfield National Park

We moesten vroeg op staan want we gingen op riviercruise! We werden wakker gemaakt door de vliegende honden. Sunset of sunrise, die beesten worden gek en zetten alles op stelten ;). De riviercruise begon om 7 uur en we werden ontvangen met een bak koffie en wat fruit. Heerlijk gewoon. Het was een prima boot. Eigenlijk een plateau met 40 stoelen, overkapping en 2 dikke honda motoren. Het was een zeer relaxte vaartocht met een zeer leuke kapitein. Ondertussen vertelde hij over het wet season, dat ze dan in 1 x door konden varen maar dat we nu 600 meter moesten lopen van de ene gorge , kloof dus, naar de andere gorge om daar weer over te stappen op een andere boot. De gorges zijn gebruikt voor diverse filmsopnames. Welke weet ik niet meer maar de locals herkende de films wel.
Het was adembenemend mooi. Oja de knappe kapitein zat nog te vertellen dat we de mooiste cruise hadden gepakt in het beste seizoen. We konden mooi nog een beetje genieten van zonsopgang en het dry season had de beste temperaturen met beste luchtvochtigheid whahah. Cruise duurde 2 uur en het was al warm. Toen we terug kwamen bij de camper was het 09:15 en 30 graden. Snel in de auto de airco aan ??. Toen op naar litchfield. Ondertussen nog boodschappen gescoord en weer geen drank voor Gerard want de liquorstore gaat pas 14:00 open.

Inmiddels was de temp aan het stijgen en kwamen wij aan in het Litchfield NP. We waren allebei best wel gaar en het was in de middag en het was heel heet. En we wilden eigenlijk lekker gaan chillen. Maar dan gaat je onderbewustzijn spreken. Rusten doen we wel als we thuis zijn. Dus zijn we naar de Tolmer Falls gegaan. Beide flesjes gevuld met water. Het was 38 gr. Het was 600 meter heen en 600 meter terug. Level was moderate. Wij dachten. Eitje. We gingen stuk. Oooh wat hadden wij het zwaar en warm. Geen wind. En maar klimmen. Uitzicht was grandioos. Snel foto’s gemaakt. Toen zijn we beide even plat gaan liggen in de schaduw. Moed verzameld en terug gegaan. Elke keer een mini slokje water om wat te bewaren. Terug gekomen. Beide 2 flesjes water op. Ik lieg echt niet. Ik denk dat we beide hierna nog 3 liter vocht naar binnen gooiden en voor ons gevoel nog niet genoeg. Toen we daar bij zaten te komen, viel mijn oog op iets… een pad voor rolstoel. 15 min return. Ach zo hadden we toch weer wat sportiefs te pakken…….

Daarna reden we door naar een camping vlakbij de wangifalls. Daar kon Gerard gelukkig nog een flesje wijn scoren 😉 Je zit hier echt in een national park. Onwijs gevaarlijk natuurlijk met de australische big five … ;). We kunnen namelijk weer wat toevoegen. Namelijk padden. Mannentoilet zat er vol mee.

De volgende dag….
We kwamen heerlijk laat uit bed. 8:30. Dat hadden we nodig. Na een heerlijk langzaam ontbijt met oploskoffie (is serieus goed te doen) zijn we het park verder ingegaan. Het was 10:00 en 33 graden. Eerste stop. Wangi Falls. Ook al is het dry season of wet season, er is altijd vallend water. we zagen het meer onder de waterval, alle zwemmende mensen. We keken elkaar diep in de ogen aan en zeiden. We blijven hier voorlopig hangen! We hebben toch alle tijd. Woehoee. Eerst nog even een rondje gelopen. Eerste look out over de waterval, toen
Nog 400 meter doorgelopen de bush in. Je kon nog een andere wandeling doen maar met de ervaring van gisteren, dachten we nu, laaat maar even hangen. Toen we de bush inliepen, hing er een geplastificeerde a4. We weten dat er varkentjes rondlopen, nee die horen hier niet, we zijn er mee bezig. Hahaa. En tadaa daar waren ze. Schattige zwarte varkentjes. Weer 1 voor de big five ;). Overal hangen informatiebordjes. In alle nationale parken trouwens so far (en ze zijn gratis..). Maar er hing een bordje. Kijk uit naar een spin, minstens 5 cm. Dat is het vrouwtje. En het mannetje is 5 mm hehehe. Er stond nog een grapje op het bord. Loop je hier heeeeel erg vroeg. Zorg ervoor dat je niet voor op loopt ….

Toen was het tijd om te zwemmen. We hebben zeker 1,5 uur in het water gespetterd en gedaan. Naar de 2 watervallen gezwommen zo heerlijk. Er kwam koud water vanaf maar ook warm water.

Oja in het natte seizoen (wet season :p) kan je hier niet zwemmen want dan komen de zoutwaterkrokodillen ..dus … je moet sowieso naar de borden kijken en de ranger komt elke dag even spotten. Ook of er geen freshies zijn. De zoetwaterkrokodil. Doen in principe niks maar garantie tot aan de voordeur. Als ze ons zien zwemmen, dan denken ze meteen lekkere hapjes ;).

Maar goed, daar hebben we extra lang gehangen, foto’s gemaakt, nog een keer gezwommen, geluncht en het warm gehad. Het lijkt wel vakantie. Op deze plek was een wifi zone. Wordt mede mogelijk gemaakt door de staat NT (Northen Teritory) en is alleen overdag beschikbaar. Is supertraag maar je kan ff je whatsappje eruit sturen, met geduld een fb berichtje. Overal stonden ook bbq’s wat je gewoon kon gebruiken. En opvallend was, er stonden geen afvalbakken. Je moet je vuilnis maar meenemen naar huis en zeker niks laten slingeren, kans op een dikke vette boete.

In de middag begon het toch weer te kriebelen om door te gaan. Dus we zijn gereden naar de Florence Falls. Je stopt dan eerst even bij Buley Rock hole. Dat is een stroming waar je ook heerlijk in kwam zwemmen en er ook weer paradijselijk mooi. Hier zat een kleine wandeling bij van 400 meter. Beetje klauteren. Leuk!

En daarna naar Florence Falls. Nog een paradijsje. Ik snap dat mensen dol zijn op Litchfield. Alleen maar verrassingen. Eerst kom je op een look out en kijk je in een dal en daar zijn we 2 watervallen bij elkaar. We wisten al dat het een kleine klim terug ging worden dus we hadden ons voorbereid en 2,5 liter water meegenomen. Wij leren het nog wel. Mooie foto’s genomen. Naar beneden gelopen en gezwommen en het was weer zo lekker. 38 graden en dan in zulk water zwemmen. Geniaaaaaal lekker. Onder de waterval gestaan. Aan de andere kant van de waterval nog even gezwommen (was net weer een filmscene) en ik kreeg er gewoon een adrenaline kick van. Dat gekletter op je hoofd. De bodem zie je in het algemeen niet. Is gewoon zwart onder je. En het kan dan 50 meter diep zijn. En serieus ik krijg dan echt kriebels. Want weet jij veel of er toch een lekkere krokodil daar beneden zit met een extreem goeie longcapaciteit en mij dan ziet zwemmen als een lekkere hap.

Toen weer terug naar boven. 167 treden. Heftig bij deze temperaturen maar te doen. Zouden we conditie krijgen van deze vakantie…..

500 meter van de falls zit de camping. Onbewaakt, geen elektra, geld moet je in een envelopje doen (totaal 13 dollar). Sanitair is goed en onze plek. Geniaaal. We zitten denk ik op 100 meter hoog. En we hebben uitzicht. Kn de verte zien we misschien wel een beetje kakadu. Misschien wel het mooiste plekje tot nu toe met prachtig uitzicht.

vandaag geen foto. Is echt niet mogelijk.

Dikke van ons. Onder een sterrenhemel, zo helder :).

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.