Van Sydney naar Alice Springs naar Uluru 2


Hi allemaal,

Vandaag zijn we gevlogen naar Alice Springs. Hier komen alleen maar binnenlandse vluchten aan. Vandaar dat we eerst naar Sydney waren gevlogen, daar kleine citytrip om vervolgens aan onze kampeeravontuur te gaan.

Sydney was echt tof. Leuke dingen gedaan en ik denk dat je er zo een week kunt spenderen zonder te vervelen. Mensen zijn aardig en relaxed. Je kan merken dat het net lente is want je ziet mensen in winterkleding (het is rond de 18-20 gr ) en je hebt rokjesdag mensen. Heerlijk gewoon. Wij liepen rond als de derde categorie. Toerist.  Maar dat maakt ons niet uit 🙂

Vannacht hebben we gelukkig beter geslapen maar het kon beter. 6 uur ging de wekker want we vlogen om 9:30. Wekkertje gezet, ontbijtje gegeten, uitgecheckt, taxi zoeken etcetc. Waren we 7:15 op de airport. Oeps dat is wel vroeg maar ja. We hadden 2 uur van te voren bedacht. He. Net als in nld als je een vlucht in Europa gaat maken. Dan heb je nog alle tijd om te relaxen, mocht er iets mis gaan dan hoef je ook niet te stressen. Maar goed domme Nederlanders dat we er soms zijn. Koffers inchecken ging allemaal geautomatiseerd. Security check stelde niks voor. Alleen laptop hoefde uit de tas. Niet eens mijn camera,lenzen, ereader en ipad, en tadaaaa 5 min later stonden we binnen. Wat gaat toch alles tot nu alles zo lekker soepel in Australie en de mensen zijn ook gewoon lekker chil. Geen gechagerijn, zeg je ergens sorry voor. Dan krijg je standaard no worries te horen. Sfeer is hier totaal anders.

Na een, en ik citeer de piloot, ‘bumpy ride’ kwamen we aan in Alice Springs. Bumpy was de vlucht zeker op bepaalde momenten. Tijdens het stijgen. Was niet prettig en ergens halverwege. Het was eigenlijk prachtig om over dit gedeelte van Australie te vliegen. Er woont bijna niemand in dat gebied. Het ziet eruit als een maan landschap. Volgens mij als je op google earth kijkt, dan zie je dit gedeelte eruit springen als een donker/rood gebied. Rivieren zijn opgedroogd, meren zijn zoutmeren geworden en in de zomers zijn temperaturen als 45 gr geen uitzondering.

Landing was ook nog spannend, goed bochtje, goed gemikt, bam landen..binnen 15 min hadden we onze koffers. Geen security check, gewoon doorlopen. Zelfs Rotterdam airport is strenger. Toen de taxi genomen naar Apollo en de taxi zelfs gedeeld met andere nederlanders (niet bepaald Accentloos, komen denk ik uit Friesland ) was wel wel even grappig.  Heel erg Nederlands. Direct vooraf fixed price willen afspreken. Maar het was een officiele taxi gewoon met een metertje. Oja. Tijdverschil met nld is niet meer 8 uur maar 7,5 uur.

Aangekomen bij Apollo, raad eens. Weer een relaxte sfeer maar wel to the point.  Alle administratie was zo gepiept. En toen naar de auto. Onze camper is nog maar 3 maandjes jong. Automaat, moderne radio met bluetooth, vliegengaas voor de raampjes. Cruise controle, weinig tot geen schade. Alles gaat nog soepel. Hij heeft alles even voor gedaan en we konden gaan.

Ik (Jo ) heb het eerste stuk gereden. Lekker peuh voor Gerard
haha. Links rijden, rotonde is een kleine uitdaging. Wsnt je moet wel naar rechts kijken voor tegenliggers. Het is fijn om een automaat te hebnem, toch iets minder over na te denken, vorig jaar in Afrika was dit nog wel anders :p. Paar keer de ruitenwissers aangezet ipv richtingaanwijzer.  Daarna was het tijd om boodschappen te doen voor 4 dagen. We hebben 20 liter water , dus dat moet goed komen hahaha. Zit in 2 dozen met een tuutje.
Alcohol is hier een apart verhaal. Je kan dit alleen maar halen bij de liquor store. Na 18:00 mag je in Alice Springs maar 1 fles pp halen. En je hoeft later niet terug te komen want je id wordt geregistreerd. Dit is met name ingesteld voor de aboriginals. Maar overdag kunnen we wel losgaan. Bier is redelijk aan de prijs. In de kroeg betaal je 6-8 dollar. 1 dollar is ong 70 eurocent. Koers staat positief voor ons. In de winkel betaal je voor een halve liter normaal bier ongeveer 2,5 dollar. Wijn is meer in verhouding. En ik vond de malibu redelijk goedkoop hahaha.
Het eten is hier ook wat duurder. Maar bv pasta is weer mega goedkoop. Sommige dingen zijn verrassend goedkoop terwijl je het niet verwacht. Rond de winkel zagen we best veel aboriginals. Ze hebben een heel typisch uiterlijk. Ze zijn heel grof gebouw. Groot voorhoofd, grote neus maar een wat kleiner hoofd/schedel. Ja ik heb ze even goed aangekeken en bestudeerd. Sommige waren heel vies en liepen op blote voeten.
Toen ging onze roadtrip echt beginnen. We begonnen op een uitkijkpunt in Alice nl de Anzac hill. Uitzicht over Alice Springs en de omgeving. We hadden bedacht dat het vlakker zou zijn. Kleine bergen, veel heuvels. En alles heeft een andere vorm. Leuke eerste kennismaking met the red centre. Anzac hill is ook een soort herdenkingsmonument voor diverse oorlogen.

Daarna reden we door naar onze eerste camping. Was ongeveer een uurtje rijden. Onze eerste kangaroo was een dode. Ze worden hier nl continue aangereden, met name door de roadtrains. We kregen ook de waarschuwing van verhuurbedrijf. Als een kangaroo voor je de weg opduikt, en je wijkt uit en je veroorzaakt daarmee schade of een ongeluk, dan ben je niet verzekerd. Rij je hem aan, krijg je dan schade, ben je wel verzekerd.. roadtrains zijn trouwens vrachtwagens met minimaal 3 aanhangers. Kunnen wel 53,5 meter lang zijn. Ze rijden door het hele land om goederen en etenswaren te brengen. En ze rijden door, stoppen voor niks, behalve chauffeur wissel en rijden zo 2000 km op een dag. Heel veel dus.

De camping heet Stuarts Well roadhouse. We hebben op het gratis gedeelte gestaan en het was er prachtig. De buurman kwam direct een praatje met ons maken en zo hebben 2 uur lang staan ouwehoeren. Wat een aardige mensen. We hebben echt een heerlijke eerste avond gehad en super geslapen. Het was flink afgekoeld buiten maar we liggen onder een dekbed (hebben ook een extra laken voor het warme gedeelte ). Het was volle maan. Ik heb hier nog wat shots van gemaakt, komen ooit nog wel.. ze zijn mooi, geloof me ;).



7-9
De wekker ging om 7 uur. Het was nog flink koud buiten. Koffie en ontbijt en ready to go. Eerst nog even afscheid genomen van een boom vol roze/paarse papegaaien. Een herrie wat ze maken. Wel mooie herrie.
Roadtrip to Uluru stond vandaag op de planning. De rit hier naar toe is ongeveer 315 km en daar doe je 4 uur over. Een verrassende weg, goed geasfalteerd, en je kan er lekker rond de 100 km op rijden, lekker comfortabel maar max mocht je hier 110 kmh. Landschap verandert continue, gedeeltes met bomen, dan lijkt het wel de savanna etc etc. Terwijl het lekker glooit, heuveltjes etc.  Nog steeds geen wilde kangaroo’s gezien maar wel veel dode langs de weg.

Halverwege zagen we Mountain Conner. Aan de weg een viewpoint. Met heeel veel vliegen al. Maar het mooie uitzicht beloonde het zeker:

We eindigden dus in Uluru. Een monoliet wat hoog boven het vlakke woestijnlandschap uitsteekt. Dit is 1 van de wereldwonderen. Het bestaat bekend om z’n moods. En dat houdt in. Hij heeft vaak een andere kleur rood, bij zonsondergang, na een regenbui, fel zonlicht etc. Voor de aboriginals is dit gebied heilig en in 1985 hebben ze dit gebied terug gekregen. Hij is 3,6 km lang. 2,4 km breed em 348 meter hoog. Hij bestaat enkel uit zandsteen dat tot 5 km onder grond zit.

Wij hebben om de monoliet gelopen. 10,6 km. her en der mag je geen foto’s maken vanwege ‘heilig’ gedeelte en liever ook niet te beklimmen maar er is wel een pad aangelegd hiervoor. We hadden een lekker tempo bij 27 gr en met 2,5 uur waren we terug. Genoeg water mee en veel foto’s maken en je overleeft het. In de zomer kan het hier 45 gr worden. Dan raden ze het af om na 11:00 nog te lopen. Elk jaar sterven hier mensen omdat ze het onderschatten. We zagen nog een dier van the big five van Oz nl een slang. Woehoe


En uiteindelijk gingen we naar een speciale viewpoint. Het heette ook sunset point. Je kan dan kijken hoe de monoliet bijzonder rood kleur na zonsondergang. Dan vangt nog net wat zonlicht terwijl het al verder goed schemert. We stonden er wat vroeg. Stoeltjes erbij. Borreltje erbij. Ineens was het druk. Stoeltjes weer weggezet en helaas trok het toen dicht, bewolkt en geen felle rode kleuren. Het gaf nier want we waren met diverse mensen in gesprek geraakt. Mensen uit Duitsland, Wales en Australie. Allemaal zo sociaal hier en onwijs gezellig. Je leert van elkaar want Australiers vertelden alles over de historie van the red centre. Zelfs nog even dhr. Cook aangehaald. Erg interessant allemaal.

Nu zitten we in Ayers Rock resort. Hutjemutje voor de hoofdprijs maar dat geeft niet. Het is allemaal zooo ontzettend mooi en voor mijn gevoel is dit echt Australie. Een aantal foto’s erbij van mijn iphone. Meer krijg ik op dit moment echt niet geupload.

Good day mates!


Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

2 thoughts on “Van Sydney naar Alice Springs naar Uluru