Zambia 16 mei


Hoooi!

Wij hebben zo’n vette vette vette dag gehad. Sorry als mijn enthousiasme spettert van je beeldscherm maar het was een mooie dag.

We begonnen de dag nog in Botswana. We gingen eerst even lekker douchen. En marja, sla even de volgende zin over. Er zat een spin zo groot als mijn hand ongeveer mij aan te kijken in de douche. (Op het moment van schrijven zit ik aan de Maramba rivier en passeert er een krokodil en maken de seekoeien op de achtergrond lawaaaai! Met een Mosi in mijn hand uiteraard. Mosi is Zambiaans bier vernoemd naar de waterval alhier). Maar zo’n aanvaring met een mooi schattig spinnetje ? maakte niks uit voor mijn humeur. Heeeeeeel maar dan ook heeeeeel snel gedoucht(wel een andere douche genomen). Heerlijk ontbeten. Wij moeten de auto voor 2 dagen achterlaten in Botswana dus de koelkast moet leeg. Wij weten niet zo goed hoe lang de accu het doet. Sowieso 24 uur maar wij wilden het er maar niet op wagen. Dus we hadden fruit. Gebakken bacon. Gebakken eitjes. Koffie. Wat wil een mens meer. Zo heerlijk opstaan zo. Lekker truttig.

Wij zouden om 09:00 opgehaald worden bij onze camping om gebracht te worden naar de lodge in Zambia. Maar ineens stond daar een man om 08:55! Wij waren al zeker een tijdje klaar om te vertrekken maar wij hadden inmiddels al de Afrikaanse gang te pakken. Rustig aan! Helemaal verbijsterd ;). Gingen we met deze vriendelijke meneer mee. Het was 10 min rijden naar de grensovergang. Deze meneer vertelde dat er geen brug meer was maar alleen maar ferries. En ik had daarbij een voorstelling. Grote boten heen en weer. Eerst nog even stempeltje halen bij de douane. Toen reed de beste meneer ons naar de waterkant. En wat bleek. Onze persoonlijke ferry! Mannetje tilde onze tassen. Mochten het zeker niet zelf doen. Lekker aan boord. Genoten van de overtocht (max 10 min). Wij hebben gevaren in Zimbabwe.(ps vrachtwagens staan soms weken te wachten om met een bootje over te gaan. Wij keken onze ogen uit! Gelukkig zijn ze wel een brug aan het bouwen ).  Toen kwamen we aan in Zambia. Daar stond ook een meneer te wachten op ons. Pakte onze tassen, naar het busje , op naar de douane om nieuwe stempels te halen. Eerst nog even kwacha pinnen. Visa betalen. En door! 45 min rijden naar de lodge. Wij kwamen al om 10:45 aan. Wie had dat gedacht. Lodge deed niet moeilijk dat we al zo vroeg aankwamen. Sterker nog. Het stond allemaal al klaar. 2 avonden in een luxe safaritent. Wij zijn zo happy!!!! Hahaha.

Vanuit Riksja (onze Nederlandse reisbureau ) kregen wij het advies om hier ter plekke activiteiten te regelen. En als wij er meerdere wilden. Dan moesten we niet 1 maar 2 overnachtingen doen. Dus van te voren hadden we al bedacht. 2 nachten. En wij wisten al wat 1 activiteit sowieso ging worden. Namelijk microlight flight. Direct geregeld. Om 15:30 zouden we opgehaald worden. Geweldig.

Tijd was te kort om met de taxi even heen en weer te gaan naar de victoria falls en daar een wandeling te maken. Dus besloten we maar om hier aan de rivier te gaan zitten. Genieten van de natuur. Genieten van het zwembad. Genieten van de zon. En wachten tot het 15:30 werd.

En toen. Tadaaaaa was het 15:30. Om 15:28 reed er een busje voor. Privetransfer naar de vliegbaan. Even afrekenen. Alle losse spullen uit de zakken. Helaas geen action cam of camera. Ik moest zelfs op blote voeten, slippers mochten niet (ik wist dat al van te voren maar ik wilde gewoon niet in 30 graden mijn dikke wandelschoenen aan doen) en met blote voeten in de lucht was echt prima.

Ik mocht als eerste. Je moet gaan zitten. Je wordt vastgesnoerd. Koptelefoon op. Helm eroverheen. En ondertussen stelt de piloot zichzelf voor. Vraagt hoe je heet en zo ontstaat er gesprek wat pas eindigt als je landt. Toen ging ik vertrekken. Op dat moment werd Gerard vast gesnoerd. Ik zal nog even de stoel beschrijven. Het is een soort kuipstoeltje. En je benen zitten een beetje om de piloot heen (in mijn geval ik had de piloot goed vast met mijn benen en zal morgen wel spierpijn hebben 😉 ). Riempje om. Je kan je armen aan de zijkant ergens kwijt. Gewoon de stang van de stoel. Hahah. En toen gingen we rijden. De propellors gingen aan de achterkant en aan de bovenkant is een soort deltavleugel van stof en de piloot bestuurt de vleugel met een beugel voorzich. En ik kan je vertellen. Propellors gingen aan. En we gingen hard! Maar het ging zo soepel. Toen gingen we de lucht in. Piloot vertelde ondertussen wat we zagen, statistieken, informatie over allerlei dingen. Nu hadden wij beide  gevlogen over Zimbabwe. Gevaren en gevlogen. Alleen geen stempel in onze paspoort ;). Maar toen we over de Victoria Falls gingen. Ik kan het gevoel niet omschrijven. Maar wat was het een gave gebeurtenis. Het was cool. Wij vlogen zo hoog. Hij maakte flinke bochten. Wij zagen de regenbogen in de waterval. Wij zagen olifanten, antilopes, zwijnen en seekoeien(nijlpaarden) vanuit de lucht. En de olifanten zijn klein vanuit de lucht.  Ik zag ze bijna over het hoofd. Maar het meest fantastische was uiteraard de Victoria Falls. Helemaal vol met water. Mist dat er van afkomt was zo mooi. Helaas (zegt Gerard) hebben we er niet doorheen gevlogen maar dat gaat hij morgen wel mee maken maar dan lopend ;). Het was zo mooi. Zo gaaf. Zo ontzettend spectaculair om zo de Victoria voor het eerst te zien vanuit de lucht. Met de brug en alles. Zoooo mooi. Op een gegeven moment zei de piloot tegen mij. Jolanda! Ontspan. Doe je armen op zij. Geniet van de wind. Je gaat niet vallen. En ik dacht. Je bent gek! Maar ik deed het toch. Wat een kick. Zo mooi. Soms moest ik even naar de camera kijken. En dan liet de piloot zijn beugel los en keek enthousiast naar de camera dan ik! Hahaha gelukkig hebben we helmen op en zie je mijn blik niet. Maar ik was zeker niet bang. Ik vond het retespannend. Gerard heeft alleen maar genoten! Voelde gezonde spanning maar heeft het nooit eng gevonden. Ik vergeet bijna te vermelden dat we naast elkaar vlogen! Hebben nog naar elkaar gezwaaid. Kijk even op facebook voor de foto’s.

Nu zijn wij terug op de lodge. Wij genieten van Mosi bier bij de bar aan de rivier. Beiden nog een glimlach van deze dag. En wij zullen hier over dromen. Wij hebben videomateriaal van de vlucht van Gerard en foto’s van mijn vlucht. Lodge is trouwens ook zo mooi! Net een paradijs. We love Zambia!