Zuid Afrika 11 – Botswana 12 mei


Woensdag 11 mei :
Wij hebben weer eens heerlijk geslapen zonder springende apen op het dak.

Om 6 uur ging de wekker , alles ingepakt en om half 7 gingen we rijden. Ontbijtje in de auto bestond uit inmiddels redelijk oud droog brood maar wij gooien niks weg…… Samen met een malariapilletje. Nomnomnom. Heerlijk. Onze gasfles doet het amper en het water kookt na 40 min nog steeds niet …… Dus wij zijn al 4 dagen koffieloos. Voor die hard koffie drinkers, is dat echt iets bijzonders… En na het eten ga je eigenlijk al redelijk snel richting bed en dan wil je natuurlijk geen koffie drinken. En overdag is het te heet voor koffie. Luxeproblemen!
Wij gingen zo vroeg rijden omdat men zegt dat de dieren heeeeeeel vroeg wakker zijn en dan het meest actief zijn. Maar wij hebben ze helaas niet gezien. De Zuid Afrikanen zeggen ook dat de dieren allemaal in het zuiden zitten. Zie je 1 leeuw en 20 auto’s en een grote bus. Wij zijn ongeveer in het midden erin gegaan en zijn zo naar het Noorden gereden (zeker 250 km rijden) maar wij komen soms uren geen tegenliggers tegen. Alleen lieve olifanten. Maar goed. Het landschap verandert al een beetje als wij naar het Noorden rijden. Iets glooiender en wat droger. Wij hadden nog van onze zeeeeer enthousiaste buurman de tip gekregen om naar Crooks point te rijden. Was maar 24 km omrijden en dan kwamen we aan op het punt waar de limpopo met de rivier uit Zimbabwe bij elkaar komt. Maar!… Het was kurkdroog maar wij kunnen nu zeggen dat wij Mozambique en Zimbabwe hebben gezien. Wij hebben helaas niet even kunnen landhoppen. Wij mochten op dat punt wel de auto uit op eigen risico (grote borden staan er. Je kan wel dood gaan! Uitstappen is op eigen risico) maar goed. Waaghalzen dat wij zijn , wij zijn uitgestapt en er stonden ook 2 mannen met geweren dus dat kwam wel goed. Crook’s point stond heeeeel vroeger om bekend dat de criminelen hier snel konden vluchten naar Zimbabwe of Mozambique. Zeker de stropers kon hier zo makkelijk vluchten. De route hier naar toe was erg mooi. Langs een minimaal stromend rivier (Luvuvhu rivier). Wij zagen een olifant spelen met modder. Zoog modder op met zijn slurf en gooide het zo over zijn hele lichaam. Verder renden hier veel zebra’s rond. Onwijs veel pumba’s en nog meer olifantjes. En een supersupersuper schattig mini baby olifantje. Zo klein hadden we nog niet gezien. We kregen hem ook niet zo makkelijk te zien want moeders en vaders gingen er elke keer omheen staan. Zij waren zich aan het insmeren met zand en het kleintje deed hen na. Dit ging niet zo goed en daarom extra schattig. Wij hebben vandaag wel nog een eland van het lijstje kunnen afstrepen. Vette beesten.

Daarna zijn we naar de Pafuri gate gereden en richting Tshipise. Dit is echt een bejaardencamping. Met een speciaal reuma thermaalbad (wij hebben er even in gezwommen. Warm!!!). En omdat wij blank zijn roept iedereen iets in het Afrikaans tegen ons. Grappig!

Wat minder grappig is. Is dat je hier ineens 40 jaar terug in de tijd zit. De donkere mensen (die hier dus werken, alleen de blanken kamperen) hebben ouderwetse kledij aan met een schort voor (vrouwen) en de mannen een soort piccolo pakje. Vervolgens zetten zij de tent op en de blanken kijken toe. De donkeren slaan de haringen erin. Sjouwen alle spullen van de auto naar de tent/caravan. Ze gaan nog even met een soort bezem over de grond voor stof? Steentjes en dode blaadjes. Vervolgens doen zij de was, afwas en zelfs !!! Het emmertje met het plasje s’ochtends legen en de portapotti. Elke keer zitten we met open mond weer te kijken wat ze nu weer moeten doen. Schandalig. Soort van persoonlijke butlers oid. Beetje Jane austin tijdperk maar dan nu? Dus! Apartheid is hier absoluut niet weg. Wij hopen maar dat de blanke zuid afrikanen maar aardig zijn tegen de mensen die zo hard voor hen werken en dat ze er een beetje goed aan verdienen. Wij doen maar extra aardig en geven altijd een fooi.
Donderdag 12 mei:

Vandaag gaan we naar Botswana. Volgens de omschrijving van het Nederlandse reisbureau zouden wij via het Soutpangebergte tijden. Gps ingesteld en rijden maar. Wij zagen dat de gps anders reed dan de omschrijving van de route die we hadden gekregen. We gingen toch maar de omschrijving van het lokale reisbureau volgen. Raad eens. We gingen er compleet omheen en daar kwamen we te laat achter om nog om te draaien. Stom van ons om niet even op de kaart uit te tekenen hoe we moesten rijden en of wij inderdaad over de gebergte gingen. Overdag zijn wij bezig met onze dagacitiviteit en s’avonds gaan we kijken wat de bijzonderheden zijn voor de volgende dag. Maar om 18:00 is het al donker en besteed je er blijkbaar niet genoeg aandacht aan. Als wij onze gps hadden gevolgd dan ging het wel goed. Maar ja balen. Het is niet anders. Als nog hadden we wel een prachtige route met bergjes en prachtige uitzichten. Dus we mogen eigenlijk niet klagen.
Vandaag gingen we dus de grens over van Zuid Afrika naar Botswana. Nu was ik al heel veel gewend van Curacao van vroeger dat het heeeeel erg traag kon zijn. Toch was ik een beetje onvoorbereid op vandaag. Of meer verbaasd over hoe het kan zijn.

Eerst moesten we in Zuid Afrika ‘uitchecken’ . Eerst een poortje. Een redelijk stevige dame die je streng aankeek, ging eerst je kenteken op een kaartje schrijven en daarna moest je je auto parkeren. Vervolgens ga je met het kaartje en je paspoort naar Customs. Heb je iets aan te geven? Nee, en we hadden een stempel erbij op ons kaartje. Wij voelden ons bijna trots. Toen nog even de douane. Hij zei niks. Met 3 minuten hadden we een stempel in ons paspoort erbij en een extra stempel op het kaartje. Alles was vol. Waren wij even trots. Toen met de auto naar het volgende poortje. Een meneer keek ons doordringend aan. Nam het kaartje in bezit. Keek even naar ons en we mochten over de brug. De brug verbindt Zuid Afrika met Botswana.

Dit gedeelte in Zuid Afrika heeft maxiaal 15 minuten geduurd. Dit viel best mee.. Oei oei oei …. Wat waren wij toch jong en onbezonnen… Het ergste moest nog komen.
Toen in Botswana. We parkeerden onze auto. En gingen met onze paspoorten, autopapieren, extra officiele formulier van de autoverhuur dat wij toestemming hebben om de grens over te gaan, met onze bestemmingen etc. Eerste gedeelte. Wij moesten apart naar de douanier en Gerard ging als eerste. Hij had het echt zwaar. Weer zo’n strenge vrouw (arme man) die hem allemaal directe vragen stelde. Wat is je kenteken. Hij ging het opzoeken, hij wist het niet uit zijn hoofd. Hallo, wat is je kenteken. Waar ga je heen en daarna en daarna? Ik had het makkelijk ☺. Ik kreeg een stempeltje en mocht doorlopen. Toen Gerard klaar was met z’n ondervraging kreeg hij een formulier mee, met raad eens? Een stempel. Toen moesten we in de rij om te betalen. Iedereen moet een soort verzekering afsluiten. En er stond een lange rij. En per persoon was er ongeveer 10 minuten nodig. En het was zooooo heet daarbinnen. Buiten was het meer dan 30 graden. En binnen voelde het aan als twee keer zo heet. Terwijl we gezellig tussen de truckers en andere exotische mensen stonden, gingen we eigenlijk gewoon stuk. Truckers stonken heeeeel erg naar zweet. Zo ontzettend vies. Maar ondertussen konden we genieten van alle bijzondere mensen. Sommige hadden speciale potdeksels op zodat ze iedereen op een hoofd konden dragen. Ondertussen had Gerard snel de Afrikaanse randen omgeruild voor pula’s want je kon er niet met creditcard betalen want er was geen verbinding. Jammer, daar hadden wij nog wel opgehoopt. Ze hadden in Zuid Afrika in het noorden ook al problemen, daardoor konden wij niet pinnen en moesten met cash betalen. En wij hadden niet meer zoveel cash… Maar we hadden gelukkig nog net genoeg. Wij moesten nog weer een aantal vragen beantwoorden. Formulieren van de autoverhuur werden bekeken en uiteindelijk kregen we toestemming. Officieel document mee voor in de auto. Andere document met weer nieuwe stempels mee. Toen weer in de auto en naar de laatste controle . De auto controle. Waren we goed zichtbaar. Wij hebben speciaal een extra gevarendriehoek voor op de auto gekregen, speciaal voor Botswana. En ze wilden in onze koelkast kijken. Wij mochten geen vruchten, soort noten/pinda’s en of vlees meenemen. Wij hadden al een tijdje geen grote supermarkt gezien dus we hadden ook bijna geen spullen liggen. Behalve bier. Dat is belangrijk in zo’n warm land om de dag mee af te sluiten. Maar we mochten door en het papiertje met de stempels moest weer ingeleverd worden. Die meneer pakte het aan en steekt het zo in zijn zak. Haha. Wat een prachtig land.
Direct daarna was een benzinestation. Er is 1 regel hier in Afrika. Tanken! Houd je tank vol, iedereen zegt het, wijze mannen in Nederland, wijze mannen in Afrika. Wij hebben een dubbele dieseltank. Totaal 140 liter. Dus daar kan je wel een tijdje meedoen. Maar de afstanden zijn groot en je komt vaak 4 uur niks tegen. En je hebt gewoon geen garantie dat de volgende benzinestation die je tegenkomt, ook diesel op voorraad heeft. Maar goed, wij hebben dus direct de tank volgegooid. Diesel is goedkoper dan in ZA. Het was nu ongeveer 50 cent per liter. Oja je tankt niet zelf. Er staan allemaal meneren te wachten. De een gaat tanken, de ander maakt je raampje schoon en een ander is de opzichter. Prachtig land!
Daarna gaan rijden. De wegen in Botswana zijn mooi! Alsof je van Belgie naar Nederland gaat. Zo’n soort verschil. De wegen in Z Afrika waren al mooi maar soms dacht je, ik mag hier 120 km/h. Lijkt ons niet echt handig…. Maar goed. Straks gaat een groot gedeelte alleen maar over zandwegen. Dus wie weet verandert onze mening ?. Maar dan gaan we ook naar the middle of nowhere en moeten we eten voor 3 dagen inslaan. En krijgen we geen elektriciteit en diesel. Maar dat is pas volgende week.
Aangekomen bij ons hotel. Een luxe hotel. Heeerlijk. !! OF voelt het al snel zo luxe aan na onze kampeerervaring.

Klein detail. Na half 7 s’avonds moeten we ‘smart casual’ rondlopen. Kom ik aan met mijn grote lompe wandelschoenen of teenslippertjes…:D ? We zullen zo zien hoe ze gaan opkijken in het restaurant. ?. Morgen gaan we weer een stuk rijden maar dan komen we aan op een plekje waar we twee nachten verblijven. To be continued…